Lądowisko Kraków-Narutowicza

Szpital Miejski Specjalistyczny im. Gabriela Narutowicza w Krakowie – szpital w Krakowie mieszczący się przy ul. Prądnickiej 35–37.

Ulica Prądnicka – ulica w Krakowie, w jego północnej części, na Krowodrzy, w dzielnicy V Krowodrza i dzielnicy IV Prądnik Biały.

Rogatka Prądnicka (również jak inne rogatki Krakowa zwana urzędem liniowym podatku spożywczego) – dawna rogatka w Krakowie, przy ulicy Prądnickiej 34, wzniesiona w stylu modernistycznym.

Outhorn – polska marka odzieży i akcesoriów sportowych, założona w 1996 roku. To pierwsza marka spółki OTCF – polskiej firmy odzieżowej, właściciela m.in. marki sportowej 4F. Outhorn posiada 16 sklepów własnych stacjonarnych oraz sklep online.

Dom Wschodzącego Słońca – wysokościowiec znajdujący się w Krakowie przy ul. Bratysławskiej 2.

Park Kleparski inaczej zwany Fort Kleparski lub Park przy Forcie Kleparskim – park w Krakowie przy forcie kleparskim ograniczony ulicami: Prądnicką, Kamienną, al. Juliusza Słowackiego i kolejowym dworcem towarowym. Jest to obszar zadrzewiony i dobrze utrzymany, otaczający zagospodarowany fort kleparski (jedyny zachowany w stanie niemal pierwotnym fort tego typu), w sąsiedztwie pętli autobusowej „Nowy Kleparz” i tramwajowej „Dworzec Towarowy”, przy kolejowym dworcu towarowym i więzieniu Montelupich.

Kraków Główny KGA, do 2020 roku Kraków Towarowy – okręg nastawczy stacji Kraków Główny pełniący funkcję stacji towarowej, w Krakowie, w województwie małopolskim, w Polsce. Znajduje się na północny zachód od pasażerskiej stacji Kraków Główny. Jako osobna stacja powstał w 1913 r. W XXI w. służy przede wszystkim jako stacja postojowa do obsługi składów pasażerskich. Interesującą kwestią jest nazewnictwo stacji. Nazwa Kraków Główny KGA jest nazwą oficjalną, występującą w służbowych rozkładach jazdy oraz oficjalnych dokumentach. Równolegle z nią funkcjonują nazwy zwyczajowe: Kraków Towarowy, Kraków Główny Towarowy oraz Kraków Główny Zachód. Stacja składa się z dwóch zestawów torów bocznych, rozdzielonych torami linii 118 oraz 133. Południowa część obsługuje wagony pasażerskie, a północna służy do postoju EZT. Do 2007 roku istniało połączenie między stacją a krakowską siecią tramwajową, wykorzystywane do dostaw taboru tramwajowego. Po remoncie linii tramwajowej w kierunku pętli na osiedlu Krowodrza Górka, a także przebudowie pętli Dworzec Towarowy, nieużywany od dłuższego czasu tor został odcięty i niszczeje.

Żabiniec – osiedle w Krakowie wchodzące w skład Dzielnicy IV Prądnik Biały, niestanowiące jednostki pomocniczej niższego rzędu w ramach dzielnicy. Budowę osiedla rozpoczęto w 1995 roku na terenie ogródków działkowych położonych na tyłach szpitala im. G. Narutowicza. Rozciąga się ono pomiędzy ulicami: Prądnicką, Żmujdzką, Zdrową i Aleją 29 Listopada. Na jego skraju znajduje się plac zabaw dla dzieci wraz z boiskami do koszykówki, piłki nożnej, siatkówki. Zaprojektowane zostało przez Zespół Autorski ARCHE pod kierunkiem Głównego Projektanta arch. Kazimierza Koterby. Osiedle wciąż jest rozbudowywane. Cały czas na jego obszarze i w bliskim sąsiedztwie realizuje się nową zabudowę wielorodzinną.

Ulica Kamienna – ulica w Krakowie, w dzielnicy V Krowodrza oraz dzielnicy I Stare Miasto, na Czarnej Wsi i Warszawskim.

5 Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką – Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej im. gen. bryg. prof. Mariana Garlickiego (5 WSzK) – samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej będący szpitalem, utworzony przez Ministerstwo Obrony Narodowej. Znajduje się w Krakowie przy ul. Wrocławskiej 1–3.

Rondo Piekarza Ochwata – skrzyżowanie o ruchu okrężnym znajdujące się w Krakowie, u zbiegu ulic: Opolskiej, Dominika Ździebły-Danowskiego i gen. Stanisława Sosabowskiego, w dzielnicy IV Prądnik Biały. Do 2024 roku skrzyżowanie to pozostawało bezimienne; wówczas na mocy uchwały Rady Miasta Krakowa nadano jej imię Piekarza Ochwata.

Bastion III „Kleparz” (Fort kleparski) – standardowy fort reditowy z lat 1856–1859, znajdujący się przy ul. Kamiennej 2/4 w Krakowie. Jedyny zachowany w stanie niemal pierwotnym fort tego typu. Ze względu na położenie na newralgicznym, północnym odcinku obrony, jest to jeden z najpotężniejszych fortów rdzenia twierdzy krakowskiej. Zewnętrzny nasyp ziemny (przeciwstraż) osłania fosę, chronioną dwoma podwójnym kaponierami typu „kocie uszy”. Wał główny ma narys bastionu, stok omurowany; na wale znajdowały się stanowiska artyleryjskie. Wewnątrz wału znajduje się śródszaniec, w postaci podkowiastej, dwukondygnacyjnej, ceglanej redity, z płaszczem ziemnym do góry. Dziedzińce znajdują się między wałem i reditą, oraz wewnątrz redity. Z tyłu redity, długa szyja stanowiła trapezoidalną kaponierę, przeznaczoną do ostrzeliwania fosy przed wałem obwodu twierdzy (fosa i wał przylegały do fortu od tyłu). Szyja zakończona była potężnie rozbudowaną kaponierą tyłową, która położona była już wewnątrz linii obrony twierdzy i chroniła fort w przypadku wdarcia się nieprzyjaciela do wnętrza obwodu i ataku na fort z od strony miasta. Obiekt ten miał własny ceglany, jednokondygnacyjny dziedziniec. Główną bramę chroniły dwie basteje. Taka niezwykła konstrukcja z dwiema kaponierami wynikała z włączenia fortu w obwód wału twierdzy. Bastion kleparski pełnił zatem podwójną funkcję: chronił główną linię obrony całej twierdzy, a równocześnie stanowił jednostkę autonomiczną. W latach sześćdziesiątych XIX w. fort ten był niemal nie do zdobycia, ze względu na swą rozbudowaną strukturę obrony. Ze względu na szybki postęp technologiczny, w latach osiemdziesiątych XIX w. stał się przestarzały. W 1884 do fortu dobudowano poprzecznice ze schronami na wale, a w 1909 koszary. Fort nie brał udziału w działaniach wojennych. W okresie międzywojennym kontrolowany przez wojsko, w czasie II wojny światowej Niemcy więzili w nim jeńców radzieckich. Po wojnie szczęśliwie ocalał, mimo planów rozbiórki. Od roku 1954 nastąpiła jego zabudowa i zniekształcenie fos. Gospodarz, Piwnice Win Importowanych, dobudowały budynek biurowy, szpecący bryłę fortyfikacji. W 1997 obiekt został częściowo odrestaurowany przez następnego użytkownika, przedsiębiorstwo „Vinfort”. Mieści obecnie piwnicę win importowanych oraz – w tzw. kaponierze środkowej – klub muzyczny „Forty Kleparz”. W 2001 na wewnętrznym dziedzińcu (we fragmencie dawnej fosy wału twierdzy, między kaponierą tyłową a szyjną) urządzono parking. Obiekt bardzo atrakcyjny, z ozdobnymi obramieniami okien i drzwi, rzygaczami itp.; zachowany w stanie bardzo dobrym, łącznie z częściowym wyposażeniem, jak np. wrota drewniane ze strzelnicami w furtach i bramach oraz portale kamienne. Otacza go Park Kleparski.