Okręg wschodni Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w RP

Zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Gorlicach – zbór adwentystyczny w Gorlicach, należący do okręgu wschodniego diecezji południowej Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w RP. Pastorem zboru jest kazn. sen. Mariusz Sobkowiak. Nabożeństwa odbywają się każdej soboty o godz. 9.30.

Zawodzie – jedna z dzielnic miasta Gorlice, położona w prawobrzeżnej części miasta za rzeką Ropą, gdzie usytuowane są m.in.: Ośrodek Sportu i Rekreacji Klub Sportowy GKS Glinik Gorlice Park Miejski Szkoła Podstawowa nr. 1 im. Stanisława Konarskiego Zespół Szkół Ekonomicznych im. Jana Pawła II Powiatowy Specjalistyczny Szpital im. Henryka Klimontowicza.

Cmentarz wojenny nr 87 w Nowodworze–Gorlicach – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej. Pochowano na nim 81 żołnierzy austriackich, 57 żołnierzy niemieckich oraz 66 żołnierzy rosyjskich w 45 grobach zbiorowych i 7 pojedynczych. Zaprojektowany przez austriackiego architekta Hansa Mayra.

Lądowisko Gorlice-Szpital – lądowisko sanitarne w Gorlicach, w województwie małopolskim, położone przy ul. Węgierskiej 21. Przeznaczone jest do wykonywania startów i lądowań śmigłowców sanitarnych i ratowniczych w dzień i w nocy o dopuszczalnej masie startowej do 5700 kg. Zarządzającym lądowiskiem jest Szpital Specjalistyczny im. Henryka Klimontowicza w Gorlicach. W roku 2012 zostało wpisane do ewidencji lądowisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego pod numerem 165 Koszt budowy wyniósł 550 tys. zł.

Parafia św. Jadwigi Królowej w Gorlicach – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji rzeszowskiej, dekanacie gorlickim. Erygowana w 1997. Mieści się przy ulicy Ariańskiej.

Gmina Gorlice (do 1954 gmina Glinik Mariampolski) – gmina wiejska w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim. Siedziba gminy to Gorlice. W latach 1975–1998 gmina położona była w województwie nowosądeckim.

Bitwa pod Gorlicami – bitwa podczas I wojny światowej. Walki pozycyjne pod Gorlicami trwały prawie pół roku, ale decydujące starcie rozpoczął niespodziewany atak wojsk niemieckich i austro-węgierskich 2 maja 1915. W dniach 2–5 maja 1915 pod Gorlicami został przerwany front rosyjski. W najnowszych opracowaniach popularyzatorskich bitwa ta jest określana także jako „małe Verdun”. Bitwa pod Verdun odbyła się później od bitwy pod Gorlicami i zakończyła się właściwie klęską Państw Centralnych, zaś bitwa pod Gorlicami zwycięstwem armii niemieckiej i austro-węgierskiej. Można uznać, że operacja gorlicka stanowiła wręcz zaprzeczenie koncepcji, która doprowadziła do niemiecko-francuskich zmagań pod Verdun, ponieważ – odmiennie od walk na froncie zachodnim w 1916 – zmierzała nie do wyczerpania zasobów ludzkich i materiałowych przeciwnika, a do rozstrzygnięcia kampanii w drodze głębokiego przełamania frontu. Bitwa gorlicka stanowi również jeden z nielicznych podczas tej wojny przykładów ofensywy, która doprowadziła do przełamania ustabilizowanej linii frontu i jednocześnie do wytworzenia zupełnie nowej sytuacji strategicznej, przenosząc w krótkim czasie działania wojenne na odległość kilkuset kilometrów. Podobny sukces udało się powtórzyć po ponad dwóch latach również siłom niemiecko-austriackim podczas bitwy pod Caporetto. Zadatki na równie skuteczne w skali strategicznej przełamanie miała również ofensywa Brusiłowa, jednakże w jej wypadku, dzięki ściągnięciu przez państwa centralne sił z innych frontów, sytuacja została opanowana i nie sposób traktować jej jako punktu zwrotnego w wojnie.

Muzeum Regionalne PTTK im. Ignacego Łukasiewicza w Gorlicach – muzeum położone w Gorlicach. Placówka jest prowadzona przez gorlicki Oddział PTTK, a jej patronem jest Ignacy Łukasiewicz. Zaczątek muzealnym zbiorom gorlickiego muzeum dały dwie wystawy, na których prezentowane były pamiątki z bitwy pod Gorlicami, stoczonej w 1915 roku. Pierwszą z nich urządził Komitet Urządzenia Wystawy Pamiątek Wojennych w 1919 roku, drugą zaś - Towarzystwo Upiększania Miasta Gorlic i Okolicy w 1935 roku. Natomiast do organizacji muzeum z prawdziwego zdarzenia przystąpiono po II wojnie światowej. W latach 1955–1957 przeprowadzono remont pochodzącej z końca XVIII wieku kamienicy przy ul. Wąskiej, w którym placówka mieści do dziś dnia. Ostatecznie, dzięki zaangażowaniu Komisji Opieki nad Zabytkami Zarządu Głównego PTTK, w dniu 22 lipca 1957 roku muzeum zostało otwarte. W latach 1976–1993 powierzchnia wystawiennicza placówki była sukcesywnie powiększana. Ekspozycja muzeum zajmuje 13 pomieszczeń, z czego jedno służy wystawom czasowym. Wśród zbiorów znajdują się: zbiory związane z historią miasta oraz otwarta w 1995 roku ekspozycja dotycząca bitwy pod Gorlicami podczas I wojny światowej; zbiory związane z historią wydobycia na tych terenach ropy naftowej oraz pobytem w Gorlicach Ignacego Łukasiewicza; w ramach wystawy odtworzono oryginalny alembik aptekarski z początku XIX wieku, służący do destylacji ropy; zbiory etnograficzne, związane z kulturą Łemków i Pogórzan (stroje ludowe, przedmioty codziennego użytku, rzemiosło artystyczne); zbiory sztuki, na które składają się: malarstwo, grafika i rzeźba (prace m.in. Apolinarego Kotowicza, Seweryna Bieszczada, Aleksandra Augustynowicza, Alfreda Schouppé, Tadeusza Rybkowskiego, Aleksandra Dętkosia, Włodzimierza Kunza oraz Konstantego Laszczki); ekspozycja biograficzna, poświęcona Bohdanowi Ihorowi Antonyczowi - ukraińskiemu poecie i prozaikowi. Muzeum jest obiektem całorocznym.

Galeria Sztuki „Dwór Karwacjanów” w Gorlicach – oddział Muzeum Dwory Karwacjanów i Gładyszów w Gorlicach, w latach 1983-1999 Galeria Sztuki w Gorlicach - oddział Nowosądeckiego Biura Wystaw Artystycznych. W połowie XVI wieku, po śmierci ostatniego z rodu Karwacjanów Gorlice odziedziczyli Straszowie. W czasie wojny w 1915 zbombardowany dwór spłonął, do 1928 jego mury rozbierano na potrzeby odbudowy okolicznych domów. W 1938 zaczęto zabezpieczać pozostałości dworu, który częściowo odbudowano dopiero w latach 70. XX w. Całkowita odbudowa, na podstawie archiwalnych fotografii, miała miejsce w latach 1982–1992, według projektu architekta Krzysztofa Filara.

Gorlice – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Gorlice z siedzibą GRN w Gorlicach (nie wchodzących w jej skład) utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie gorlickim w woj. rzeszowskim na mocy uchwały nr 20/54 WRN w Rzeszowie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Ropica Dolna, Sokół i Stróżówka ze zniesionej gminy Glinik Mariampolski w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 27 członków gromadzkiej rady narodowej. 31 grudnia 1961 z gromady Gorlice wyłączono część wsi Ropica Dolna o pow. ok. 171 ha oraz część wsi Stróżówka o pow. ok. 51 ha, włączając je do miasta Gorlice w tymże powiecie. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej. 1 stycznia 1973 w powiecie gorlickim utworzono gminę Gorlice (od 1999 gmina należy nadal do powiatu gorlickiego, lecz w woj. małopolskim).

Gorlice (rusiń. Ґорлиці, trb. Gorłyci) – miasto w województwie małopolskim, siedziba gminy miejskiej i gminy wiejskiej Gorlice oraz powiatu gorlickiego. Miasto położone jest na północnej granicy Beskidu Niskiego, zostało założone w połowie XIV wieku, liczy ok. 25 tys. mieszkańców.

Szpital Specjalistyczny im. H. Klimontowicza w Gorlicach – szpital w Gorlicach mieszczący się przy ul. Węgierskiej 21 (dzielnica Zawodzie).