Krzyż Papieski w Poznaniu

Park Jana Pawła II w Poznaniu (także: Łęgi Dębińskie, dawniej: Park Kultury i Wypoczynku) – park zlokalizowany w Poznaniu, na Łęgach Dębińskich, na obszarze jednostki pomocniczej Osiedle Wilda, pomiędzy ulicami Dolna Wilda a Drogą Dębińską. Zajmuje część obszaru Łęgów Dębińskich. Stanowi jeden z popularnych terenów wypoczynkowych i rekreacyjnych mieszkańców gęsto zabudowanej Wildy.

Pomnik Pyry – pomnik w formie głazu narzutowego, kształtem przypominającego ziemniaka (w gwarze poznańskiej – pyra), umieszczony w centralnej części parku Jana Pawła II na Łęgach Dębińskich, na terenie jednostki pomocniczej Osiedle Wilda w Poznaniu. Pomnik, z napisem POZNAŃSKA PYRA, odsłonięto we wrześniu 2007 w ramach piątych Dni Pyrlandii. Symbolizuje jeden z podstawowych atrybutów tożsamości mieszkańców Poznania, którym jest właśnie pyra. Kamień waży 5 ton i pochodzi spod Stęszewa. W trakcie imprezy odsłonięcia miejsce miały występy artystyczne – przygrywały m.in. Boney M, Maciej Maleńczuk, Rudi Schuberth i Mr. Zoob. Wokół stanęła także wioska Indian z Peru, skąd wywodzi się ziemniak.

Lodowisko Chwiałka im. Witalisa Ludwiczaka – sztuczne lodowisko w Poznaniu na Łęgach Dębińskich na osiedlu samorządowym Wilda.

Elektrownia gminna na Wildzie w Poznaniu – budynek dawnej elektrowni gminy Wilda (przed przyłączeniem do Poznania) o architekturze utrzymanej w stylu arkadowym (niem. Rundbogenstil). Obiekt znajduje się w Poznaniu przy ul. Dolna Wilda 87, na skraju parku Jana Pawła II, na obszarze SIM Łęgi Dębińskie, na osiedlu samorządowym Wilda. 27 marca 1895 Rada Gminna uchwaliła program inwestycyjny dla Wildy. W tym samym roku ukończono budowę elektrowni, która była trzecią na terenie obecnego Poznania – po Jeżycach (1893) i Łazarzu (1894). Budowę przeprowadziło niemieckie przedsiębiorstwo „Helios”. Dominantą całości założenia jest wyższa część centralna. Całość udekorowano elementami klinkierowymi, w tym w charakterystycznym kolorze zielonym. Dawniej obok stała stajnia i komin (dziś już nieistniejące). Wewnątrz ulokowano: kotłownię, akumulatorownię, stację pomp i centralną halę maszyn. Od 1900 roku elektrownia była własnością miasta. Zakład nie działał długo – w połowie 1905 uruchomiono bowiem główną elektrownię na Grobli i odtąd elektrownia wildecka miała charakter pomocniczy. W 1910 została ostatecznie zamknięta i służyła różnym celom, podnajmowana przez władze miejskie Poznania (Wildę w międzyczasie włączono w obszar miasta). Od 1905 do 1917 mieszkał w niej stróż, maszynista i palacz – Paul Boge, który doglądał mienia. W okresie międzywojennym działała w budynku artystyczna odlewnia wyrobów brązowych, należąca do Stanisława Słupczyńskiego. Wyszło stąd wiele rzeźb poznańskich artystów. Mieściła się tam także serownia i mleczarnia Konstantego Lange, fabryka tabaczna Józefa Bilskiego oraz firma Inskropol. Od 1934 roku budynkiem zarządzał Wydział Opieki Społecznej, który urządził w nim schronisko dla bezdomnych. W czasie II wojny światowej w budynku urządzono łaźnię, natomiast zaraz po zakończeniu wojny, decyzją Rady Narodowej – Zakład Dezynfekcji. Gdy warunki sanitarne w mieście uległy poprawie, budynek przekazano Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej. 23 stycznia 1996 roku budynek został wpisany do rejestru zabytków (nr rej. A-438). W 2002 Sanepid formalnie oddał budynek gminie Poznań. Po śmierci w 2004 roku dwóch ostatnich osób zamieszkujących legalnie w budynku popadł on w ruinę. Dopiero w 2006 roku znalazł się inwestor, który postanowił przejąć i wyremontować budynek. Pod koniec 2007 roku miejski konserwator zabytków dokonał odbioru prac remontowych. Obecnie w elektrowni mieści się galeria, restauracja i concept store SPOT. (po modernizacji wnętrz w początkach XXI wieku).

Pływalnia przy ul. Spychalskiego (popul. Chwiałka) – kryta pływalnia w Poznaniu, zlokalizowana na Łęgach Dębińskich na osiedlu samorządowym Wilda przy ulicy Jana Spychalskiego (dawniej Marcina Chwiałkowskiego – stąd potoczna nazwa) 34. Obiekt zaprojektowali członkowie tzw. Zespołu Pingwinów – Mikołaj Kokozow (twórca stadionu Skry Warszawa przy ul. Wawelskiej i gmachu Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Zielonej Górze, późniejszego Centrum Biznesu) i Jerzy Wasilewski (także stadion Skry) dla Klubu Sportowego Warta Poznań, jako element szerszego założenia, którego (oprócz pływalni) nie zrealizowano. Budynek wzniesiono w początku lat 60. XX wieku, w stylu purystycznego modernizmu, nawiązującego formą do ascetycznych rozwiązań międzywojennych, co było odcięciem się od form tzw. klasycyzmu ludowego, forsowanych w tamtych czasach (np. Teatr Polski w Bydgoszczy). Budowę sfinansował Społeczny Fundusz Odbudowy Stolicy. Zespół budynków pomieścił pływalnię z widownią, basen dziecięcy, sale gimnastyczne i 70-miejscowy hotel. Ciekawa była konstrukcja hal basenowych, oparta na systemie żelbetowych ram. Nawiązywała ona do zrealizowanego wcześniej Ośrodka Sportowego Budowlani (czyli Skra) w Warszawie. Później (w 1965) zastosowano taką technikę podczas realizacji pływalni sportowej w Pradze (1965). Oprócz części krytej zbudowano także baseny odkryte z boiskami. Pływalnia funkcjonuje do dziś. Przez długie lata PRL był to jedyny tej klasy obiekt w mieście.

Droga Dębińska – ulica w Poznaniu mająca swój początek w pobliżu centrum miasta i biegnąca przez tereny Łęgów Dębińskich i Dębiny w kierunku południowym ku granicy miasta.

Stadion przy Drodze Dębińskiej (potocznie nazywany Ogródkiem) – stadion piłkarski, zlokalizowany przy ulicy Droga Dębińska 12 na poznańskich Łęgach Dębińskich, na osiedlu samorządowym Wilda.

Łęgi Dębińskie – jednostka obszarowa utworzona w 2008 roku na potrzeby Systemu Informacji Miejskiej (SIM) w Poznaniu. Jednostka obszarowa formalnie nie jest osiedlem. Mieści się na terenie osiedla samorządowego Wilda.

Wiadukt Hetmański w Poznaniu – wiadukt drogowy nad ul. Droga Dębińska, w granicach administracyjnych miasta Poznania, na Łęgach Dębińskich na osiedlu samorządowym Wilda. Oddano go do użytku 30 czerwca 1973 roku, wraz z fragmentem tzw. Trasy Hetmańskiej łączącym ulicę Zamenhofa z ówczesną ulicą Dzierżyńskiego (obecnie jest to ulica 28 Czerwca 1956 r.). Znajduje się w ciągu ul. Hetmańskiej, a zarazem II ramy komunikacyjnej. Przed otwarciem wschodniej obwodnicy miasta w czerwcu 2012 przez wiadukt poprowadzona była także droga krajowa nr 5 i trasa europejska nr E261. Do grudnia 2014 biegła nim droga krajowa nr 11. Stanowi część drogi wojewódzkiej nr 196, choć od 1 stycznia 2016 był również zaliczany do przebiegu drogi nr 433. Konstrukcja posiada połączenie z ul. Droga Dębińska jedynie dla pieszych (schody) oraz dla rowerów (pochylnie).

Kamienica pod Koroną – zabytkowa, neorenesansowa kamienica w Poznaniu, stanowiąca jeden z elementów neorenesansowego programu zabudowy Rynku Wildeckiego z początku XX wieku.

Stadion im. Edmunda Szyca (wcześniej im. 22 lipca) – stadion kopcowy usytuowany w Poznaniu, w północnej części Łęgów Dębińskich na osiedlu samorządowym Wilda na osi ul. Maratońskiej.

Centralne Dożynki 1974 w Poznaniu – Centralne Dożynki, których główne obchody miały miejsce 8 września 1974 roku na ówczesnym stadionie im. 22 Lipca (obecnie im. Edmunda Szyca), usytuowanym na Wildzie w Poznaniu.