Wydział Biotechnologii i Ogrodnictwa Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie

Polskie Towarzystwo Nauk Ogrodniczych – stowarzyszenie naukowe skupiające osoby zawodowo lub tylko amatorsko związane z ogrodnictwem. Celem towarzystwa jest rozwijanie społecznej, naukowej, dydaktycznej i popularyzatorskiej aktywności członków we wszystkich dziedzinach nauk ogrodniczych, ze szczególnym uwzględnieniem sadownictwa, warzywnictwa, kwiaciarstwa, hodowli roślin, terenów zieleni i pszczelnictwa. Polskie Towarzystwo Nauk Ogrodniczych (PTNO) zostało powołane w 1987 z inicjatywy Polskiej Akademii Nauk. Pierwszym prezesem Zarządu Głównego wybrany został Tadeusz Wojtaszek, wielki inicjator powstania Towarzystwa. Siedzibą Zarządu Głównego, od chwili powstania Towarzystwa, jest Wydział Ogrodniczy Wyższej Szkoły Rolniczej w Krakowie (obecnie Wydział Biotechnologii i Ogrodnictwa Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie). Polskie Towarzystwo Nauk Ogrodniczych obejmuje swoją działalnością całą Polskę poprzez osiem Oddziałów mających siedziby w instytucjach związanych z ogrodnictwem: Kraków, Lublin, Olsztyn, Poznań, Skierniewice, Szczecin, Warszawę i Wrocław. Towarzystwo wydaje m.in. regularne (obecnie kwartalnik) naukowe czasopismo ogrodnicze w języku angielskim – Folia Horticulturae. Polskie Towarzystwo Nauk Ogrodniczych jest afiliowane przy Wydziale V Nauk Rolniczych i Leśnych Polskiej Akademii Nauk. Jest członkiem zbiorowym Międzynarodowego Towarzystwa Nauk Ogrodniczych (International Society for Horticultural Science).

Wydział Leśny Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie – jeden z siedmiu wydziałów Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie. Jego siedziba znajduje się przy al. 29 listopada 46 w Krakowie. Założony przy Uniwersytecie Jagiellońskim w 1949 roku, w 1953 r. stał się jednym z pierwszych wydziałów Wyższej Szkoły Rolniczej w Krakowie. W latach 1954–1962 jego działalność została zawieszona. Przywrócony w 1963 roku funkcjonuje do dzisiaj.

Most Sierakowskiego (też: Prądnicki) – kamienny most na trakcie warszawskim w Krakowie nad rzeką Białucha (Prądnik), który służył podróżnym od 1785 do lat 60. XX w. Jego projektantem był jezuita i architekt Sebastian Sierakowski. W jego miejscu znajduje się obecnie ponad dwukrotnie szerszy most drogowy, który leży w ciągu al. 29 Listopada w pobliżu estakady łączącej ulice Lublańską i Opolską. Miejsce przeprawy mostowej znajduje się na Prądniku Czerwonym, który jest częścią Dzielnicy III Prądnik Czerwony w północnej części Krakowa.

Ulica Lublańska – ulica w Krakowie, położona w całości w administracyjnej dzielnicy III Prądnik Czerwony. Jest częścią III obwodnicy Krakowa.

Estakada im. Generała Tadeusza Rozwadowskiego – estakada w Krakowie, w dzielnicy III Prądnik Czerwony, przebiegająca nad aleją 29 Listopada. Budowana w okresie od grudnia 2000 do listopada 2001 roku. W ciągu estakady znajdują się ulice Lublańska oraz Opolska. Koszt wykonania wyniósł ok. 13 mln zł.

Plac Imbramowski – plac targowy w północnej części Krakowa w dzielnicy IV Prądnik Biały, na Prądniku Białym. Znajduje się przy skrzyżowaniu ulic Opolskiej i Grażyny. Jest to największe targowisko w Krakowie. Plac przechodził liczne metamorfozy. Niegdyś było to niezorganizowane miejsce na obrzeżach miasta, przy ulicy Imbramowskiej, dawnej białoprądnickiej drodze wiejskiej, do którego zjeżdżali wozami rolnicy z okolicznych wsi ze swoimi produktami. Po likwidacji targowiska przy ulicy Kamiennej, w latach 50. XX wieku, handel przeniósł się na róg ulic Opolskiej (ten jej fragment to wschodnia część dawnej ulicy Imbramowskiej) i Grażyny. Przez jakiś czas w latach 50. do 70. XX wieku funkcjonowała tu dzika giełda samochodowa. Po koniec XX w. stał się dobrze zaplanowanym i zorganizowanym targowiskiem, zadaszonym i wyposażonym w infrastrukturę. Asortyment sprzedawanych towarów jest ogromny i dawno już wyszedł poza ramy produktów rolnych. Klienci mogą tu skorzystać również z niektórych usług (m.in. fryzjer, kosmetyczka, ubezpieczenia), a także zjeść gorący posiłek. Jest popularny wśród mieszkańców.

Sanktuarium Ecce Homo św. Brata Alberta w Krakowie – kościół zlokalizowany przy Domu Generalnym Zgromadzenia Sióstr Albertynek na Prądniku Czerwonym przy ul. Woronicza 10. W sanktuarium, zaprojektowanym przez Marzenę Popławską i Wojciecha Kosińskiego, wybudowanym w latach 1982–1985, znajdują się relikwie bł. siostry Bernardyny Jabłońskiej oraz św. Brata Alberta, założyciela zgromadzenia albertynek opiekujących się sanktuarium. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Ecce Homo. Kościół został podniesiony do rangi sanktuarium 23 listopada 1997 roku przez ks. kard. Franciszka Macharskiego.

Parafia św. Karola Boromeusza w Krakowie – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Kraków-Krowodrza archidiecezji krakowskiej na Osiedlu Księdza Siemaszki przy ulicy Zdrowej. Została utworzona w 1991. Do czasu zbudowania kościoła nabożeństwa odbywały się w tymczasowej kaplicy zbudowanej w 1991. W 1999 roku rozpoczęto budowę kościoła, który został poświęcony 4 listopada 2009 roku przez ks. kardynała Stanisława Dziwisza.

Kościół św. Karola Boromeusza – parafialny kościół rzymskokatolicki znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy IV Prądnik Biały przy ul. Zdrowej 31, na osiedlu Żabiniec. Świątynia jest budowana od 1999 roku. Obecnie trwają prace budowlane we wnętrzu. Będzie to kościół parafialny parafii św. Karola Boromeusza.

Cmentarz wojskowy – zabytkowy cmentarz komunalny w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, przy ul. Jana Prandoty 1, na Warszawskiem. Ma powierzchnię około 11 ha.

Pomnik Żołnierzy Września 1939 i Armii Kraków – pomnik znajdujący się w Krakowie, na cmentarzu wojskowym przy ul. bp. Jana Prandoty. W 1990 roku odsłonięto ten monument autorstwa Piotra Chwastarza, Henryka Olszówki oraz Grzegorza Kawczyńskiego. Obiekt ten, zlokalizowany na cmentarzu, poświęcony jest spoczywającym tam żołnierzom Armii „Kraków”. Trzy lata po inauguracji miejsce pamięci uzupełniono o 52 urny zawierające ziemię z pól bitewnych tej formacji, a także z Miednoje, Katynia i Ostaszkowa.

Warszawskie (zwane również: Śródmieście Warszawskie, Warszawskie Przedmieście) – dawna XVIII dzielnica katastralna, część Prądnika Czerwonego w Krakowie, umiejscowiona wzdłuż Traktu Warszawskiego (obecnie: al. 29 Listopada). Wchodzi w skład Dzielnicy I Stare Miasto, Dzielnicy II Grzegórzki i Dzielnicy III Prądnik Czerwony. Umowną granicę południową Warszawskiego stanowiła dawna granica Krakowa w rejonie dawnych szańców kościuszkowskich (obecnie tunel Krakowskiego Szybkiego Tramwaju), granicę północną oraz wschodnią wytyczała rzeka Białucha. W latach 60. XX w. na terenie dawnej dzielnicy Warszawskie wybudowano osiedle mieszkaniowe - os. Wiśniowa. W 1962 rozpoczęła działalność Szkoła Podstawowa nr 95, wybudowana jako jedna z "tysiąclatek". W latach 70. XX w. powstał przy al. 29 Listopada kampus akademicki Uniwersytetów Ekonomicznego i Rolniczego.