Most Dębiński w Poznaniu

Młyn Braci Brummerów przy ul. Starołęckiej w Poznaniu (także Młyn Starołęcki Braci Brummerów – niem. Luisenheinmühle Gebr. Brummer) – nieistniejący młyn wraz ze spichlerzem usytuowany przy ul. Starołęckiej na Starołęce w Poznaniu.

Poznań Starołęka – stacja kolejowa na Starołęce, w Poznaniu, leżąca na szlaku kolejowym Kluczbork – Poznań Główny. Według klasyfikacji PKP ma kategorię dworca aglomeracyjnego.

Starołęka – dzielnica Poznania, na osiedlu samorządowym Starołęka-Minikowo-Marlewo. Położona jest nad wschodnim brzegiem rzeki Warty. Wieś duchowna Starołęka Mała, własność Klasztoru Karmelitów Trzewiczkowych w Poznaniu pod koniec XVI wieku leżała w powiecie poznańskim województwa poznańskiego.

Dom rodzinny Stefana Stuligrosza – budynek mieszkalny (kamienica), zlokalizowany w Poznaniu, przy ul. Starołęckiej 88 (Starołęka Wielka), po jej zachodniej stronie, na skarpie warciańskiej. Siedmioosiową kamienicę z wejściem na osi czwartej wzniesiono w 1911. 26 sierpnia 1920 urodził się tutaj dyrygent Stefan Stuligrosz. Na świat przyszedł w mieszkaniu swojej babci ze strony matki, ludowej śpiewaczki – Franciszki Węcławek (Błotnej). Według wspomnień matki, Marii Stuligrosz, Stefan [...] bardzo lubił przedstawienia. Zorganizował sobie kilkoro dzieciaków na górce, gdzieś na strychu, i odgrywali. Potem założył sobie chórek. Zdolności muzyczne to już w 8. roku życia okazywał. Przychodził do nas pan Kubacki i uczył go grać na skrzypcach. Potem, gdy Stuligroszowie zamieszkali w budynku Małeckiego przy Drodze Dębińskiej, młody Stuligrosz spędzał soboty i niedziele w domu na Starołęce, uczestnicząc w nabożeństwach w nowym wówczas kościele św. Antoniego Padewskiego. W 2009 na elewacji, przy wejściu odsłonięto okolicznościową tablicę pamiątkową.

Modertrans Poznań – spółka-córka Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Poznaniu zajmująca się produkcją, modernizacją, projektowaniem, regeneracją oraz serwisem pojazdów szynowych i autobusów. Została utworzona 31 grudnia 2005 z połączenia Zakładu Napraw Autobusów w Biskupicach i Wydziału Napraw Tramwajów MPK Poznań. Udziałowcami przedsiębiorstwa są MPK Poznań (75% udziałów) i Miasto Poznań (25% udziałów).

Zajezdnia tramwajowa przy ul. Fortecznej (potocznie Forteca) – zajezdnia tramwajowa w Poznaniu obsługująca tramwaje MPK Poznań, zajmująca powierzchnię 2,9 hektara mieszcząca się w dzielnicy Starołęka. Zajezdnia jest oznaczona jako wydział WS3 (do końca 2013 r. jako wydział S-3). Powstała w latach 1974–1980.

Dębina (dawn. niem. Eichwald) – historyczna lewobrzeżna część miasta Poznania, w położona w obrębie dwóch osiedli samorządowych: Zielony Dębiec i Wilda. Dębina leży również w granicach dwóch jednostek obszarowych Systemu Informacji Miejskiej: Dębina i Łęgi Dębińskie. Według danych z 1 stycznia 2010 r. obszar Dębiny zamieszkiwało 2568 osób. Dębina obejmuje tereny zielone nad rzeką Wartą (część tzw. południowego klina zieleni miasta Poznania) oraz osiedla mieszkaniowe. Północną część Dębiny stanowią Bielniki. Na Dębinie znajduje się również ujęcie wody pitnej dla miasta Poznania, węzeł autostrady A2 Poznań Luboń oraz przystanek kolejowy Poznań Dębina (na linii Kluczbork-Poznań). Mostem kolejowym wraz z kładką dla pieszych łączy się z prawobrzeżną częścią miasta Poznania – Starołęką. Znajdują się tutaj pętle dla linii autobusowych: 171, 176, 243.

Kościół św. Antoniego Padewskiego – rzymskokatolicka świątynia znajdująca się przy ul. św. Antoniego na poznańskiej Starołęce.

Parafia pw. Świętego Antoniego Padewskiego w Poznaniu – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji poznańskiej, w dekanacie Poznań-Starołęka. Została erygowana 22 stycznia 1924 roku dekretem arcybiskupa Edmunda Dalbora. Do parafii należy cmentarz św. Antoniego.

Fort I (Röder, Krzysztofa Żegockiego) – jeden z 18 fortów wchodzących w skład Twierdzy Poznań. Znajduje się na Starołęce przy ulicy Książęcej.

Cmentarz parafialny św. Antoniego Padewskiego – cmentarz parafii św. Antoniego Padewskiego, zlokalizowany w Poznaniu, na Starołęce, przy ul. św. Antoniego.

Pożar w Zakładach „Stomil” w Poznaniu (1972) – największy powojenny pożar w Poznaniu i jeden z większych pożarów obiektów przemysłowych w powojennej Polsce. 9 marca 1972 roku około godziny 21 w Poznańskich Zakładach Opon Samochodowych „Stomil” w magazynie mieszanek wybuchł pożar. Po kilku godzinach konstrukcja magazynu rozpadła się. Pożar był gaszony przez jednostki straży pożarnej z Poznania oraz Szczecina, Torunia, Bydgoszczy, Łodzi, Wrocławia, Legnicy, Zielonej Góry, Koła; w akcji brali również udział słuchacze Wyższej Oficerskiej Szkoły Pożarnictwa z Warszawy i Szkoły Chorążych Pożarnictwa z Poznania, a także strażacy z Ochotniczych Straży Pożarnych, m.in. z Chełmc, Dobrzycy, Lubonia, Lwówka, Ostrowitego, Pleszewa, Połajewa, Sieroszewic, Strzałkowa, Witkowa oraz Ludowe Wojsko Polskie. Udział w akcji mieli też pracownicy dużych zakładów znajdujących się w Poznaniu: Fabryki Maszyn Żniwnych „Agromet”, POMETu, ZNTK, Alco-Centra i Lechii. Pożar ogółem gasiło 105 sekcji gaśniczych i 8 sekcji specjalnych. Na miejsce przybyli sekretarze KW PZPR: Jerzy Zasada i Tadeusz Grabski oraz prezydent miasta Stanisław Cozaś. 12 marca udało się zlokalizować źródło pożaru i ograniczyć jego zasięg. Przez następne dni dogaszano pożar. Do gaszenia zużyto 165 ton środków gaśniczych. Według oficjalnych danych jedynym poszkodowanym był strażak, który uległ zatruciu gazem. Pożar zniszczył magazyn mieszanek i część walcowni; straty oszacowano na 100 milionów złotych. Przyczyną pożaru było podpalenie przez jednego z pracowników, który miał zatarg z kierownikiem magazynu. 30 grudnia 1972 roku oddano do użytku odbudowaną walcownię; na uroczystość przybył wicepremier Franciszek Kaim i I sekretarz KW PZPR Jerzy Zasada. Nowe magazyny zakładu zbudowano w Karolinie.