place

Więzienie Montelupich

Areszty śledcze w PolsceBudynki niemieszkalne w KrakowieGestapo w okupowanej Polsce 1939–1945Hasła kanonu polskiej WikipediiHistoria Krakowa
Więzienia NKWD w PolsceWięzienia hitlerowskie w okupowanej PolsceZabytkowe budynki w KrakowieZbrodnie niemieckie w Generalnym Gubernatorstwie
Bundesarchiv Bild 121 0316, Krakau, Gefängnis Montelupich, Häftling
Bundesarchiv Bild 121 0316, Krakau, Gefängnis Montelupich, Häftling

Więzienie Montelupich – dawne więzienie garnizonowe Armii Austro-Węgier, następnie cywilne a obecnie areszt śledczy Kraków, znajdujące się w Krakowie przy ul. Montelupich 7. Pod koniec XIX wieku wojsko austriackie opuściło Wawel. Na północ od Krakowa, w miejscu likwidowanych otaczających miasto umocnień i starych okopów, niektórych budowanych jeszcze przez Kościuszkę, zbudowali Austriacy więzienie garnizonowe, koszary artylerii i kilkaset metrów dalej szpital wojskowy. W więzieniu władze austriackie umieściły także sąd wojskowy.

Fragment artykułu z Wikipedii Więzienie Montelupich (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Więzienie Montelupich
Montelupich, Kraków Stare Miasto (Stare Miasto)

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Więzienie MontelupichCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 50.074167 ° E 19.939861 °
placePokaż na mapie

Adres

Areszt Śledczy

Montelupich
31-148 Kraków, Stare Miasto (Stare Miasto)
województwo małopolskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

Bundesarchiv Bild 121 0316, Krakau, Gefängnis Montelupich, Häftling
Bundesarchiv Bild 121 0316, Krakau, Gefängnis Montelupich, Häftling
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Bastion (fort reditowy) III „Kleparz”
Bastion (fort reditowy) III „Kleparz”

Bastion III „Kleparz” (Fort kleparski) – standardowy fort reditowy z lat 1856–1859, znajdujący się przy ul. Kamiennej 2/4 w Krakowie. Jedyny zachowany w stanie niemal pierwotnym fort tego typu. Ze względu na położenie na newralgicznym, północnym odcinku obrony, jest to jeden z najpotężniejszych fortów rdzenia twierdzy krakowskiej. Zewnętrzny nasyp ziemny (przeciwstraż) osłania fosę, chronioną dwoma podwójnym kaponierami typu „kocie uszy”. Wał główny ma narys bastionu, stok omurowany; na wale znajdowały się stanowiska artyleryjskie. Wewnątrz wału znajduje się śródszaniec, w postaci podkowiastej, dwukondygnacyjnej, ceglanej redity, z płaszczem ziemnym do góry. Dziedzińce znajdują się między wałem i reditą, oraz wewnątrz redity. Z tyłu redity, długa szyja stanowiła trapezoidalną kaponierę, przeznaczoną do ostrzeliwania fosy przed wałem obwodu twierdzy (fosa i wał przylegały do fortu od tyłu). Szyja zakończona była potężnie rozbudowaną kaponierą tyłową, która położona była już wewnątrz linii obrony twierdzy i chroniła fort w przypadku wdarcia się nieprzyjaciela do wnętrza obwodu i ataku na fort z od strony miasta. Obiekt ten miał własny ceglany, jednokondygnacyjny dziedziniec. Główną bramę chroniły dwie basteje. Taka niezwykła konstrukcja z dwiema kaponierami wynikała z włączenia fortu w obwód wału twierdzy. Bastion kleparski pełnił zatem podwójną funkcję: chronił główną linię obrony całej twierdzy, a równocześnie stanowił jednostkę autonomiczną. W latach sześćdziesiątych XIX w. fort ten był niemal nie do zdobycia, ze względu na swą rozbudowaną strukturę obrony. Ze względu na szybki postęp technologiczny, w latach osiemdziesiątych XIX w. stał się przestarzały. W 1884 do fortu dobudowano poprzecznice ze schronami na wale, a w 1909 koszary. Fort nie brał udziału w działaniach wojennych. W okresie międzywojennym kontrolowany przez wojsko, w czasie II wojny światowej Niemcy więzili w nim jeńców radzieckich. Po wojnie szczęśliwie ocalał, mimo planów rozbiórki. Od roku 1954 nastąpiła jego zabudowa i zniekształcenie fos. Gospodarz, Piwnice Win Importowanych, dobudowały budynek biurowy, szpecący bryłę fortyfikacji. W 1997 obiekt został częściowo odrestaurowany przez następnego użytkownika, przedsiębiorstwo „Vinfort”. Mieści obecnie piwnicę win importowanych oraz – w tzw. kaponierze środkowej – klub muzyczny „Forty Kleparz”. W 2001 na wewnętrznym dziedzińcu (we fragmencie dawnej fosy wału twierdzy, między kaponierą tyłową a szyjną) urządzono parking. Obiekt bardzo atrakcyjny, z ozdobnymi obramieniami okien i drzwi, rzygaczami itp.; zachowany w stanie bardzo dobrym, łącznie z częściowym wyposażeniem, jak np. wrota drewniane ze strzelnicami w furtach i bramach oraz portale kamienne. Otacza go Park Kleparski.

Małopolskie Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego
Małopolskie Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego

Małopolskie Laboratorium Budownictwa Energooszczędnego – laboratorium na terenie głównego kampusu Politechniki Krakowskiej przy ul. Warszawskiej w Krakowie. 5-kondygnacyjny budynek o powierzchni 1040 metrów kwadratowych został zbudowany zgodnie z rygorystycznymi standardami obiektów nisko energetycznych. Charakteryzuje się zwartą bryłą, nowoczesną wyprawą elewacyjną i zastosowaniem zaawansowanych systemów instalacyjnych. Pod względem izolacyjności i szczelności obudowy spełnia wymagania charakteryzujące budynki pasywne. Ściany zewnętrzne i elewacje szklane są elementami samonośnymi. To umożliwia ich wymianę oraz wprowadzanie zamiennych rozwiązań materiałowych i konstrukcyjnych w zależności od potrzeb badawczych. Szczegółowe rozwiązania detali architektonicznych pozwalają na zminimalizowanie efektu tzw. mostków termicznych. Zarówno przegrody pełne, jak i fasady szklane budynku są elementami badawczymi. Obiekt został całkowicie zautomatyzowany przy użyciu systemów inteligentnego sterowania, zastosowano w nim systemy ogrzewania i wentylacji o różnym charakterze i parametrach. Jest zasilany energią ze zróżnicowanych źródeł, w tym ze źródeł odnawialnych. W strukturze budynku umieszczono ok. 3 tysiące specjalistycznych czujników, które będą monitorować m.in. 14 stworzonych we wnętrzu stref klimatycznych i energetycznych. Strefy te wyposażono w pracujące niezależnie systemy klimatyzacyjno-wentylacyjne. Pozwala to na ocenę efektywności energetycznej badanych systemów instalacyjnych.