Hotel Grand w Łodzi

Teatr Literacko-Artystyczny Osa – teatr istniejący w latach 1947-1952 w Łodzi

Dom Towarzystwa Akcyjnego Ludwika Geyera – budynek znajdujący się przy ul. Piotrkowskiej 74 w Łodzi.

Łódzka Aleja Gwiazd – aleja w Łodzi, znajdująca się w ulicy Piotrkowskiej między ulicami 6 Sierpnia i gen. Romualda Traugutta a pasażem Artura Rubinsteina i ul. Stanisława Moniuszki. Na pomysł utworzenia alei, wzorowanej na hollywoodzkiej Walk of Fame, wpadł w 1996 Jan Machulski. Pierwsza mosiężna gwiazda – dla aktora Andrzeja Seweryna – została wmurowana 28 maja 1998. Projektantem gwiazdy jest Andrzej Pągowski. Po stronie parzystej (wschodniej) znajdują się gwiazdy reżyserów i operatorów, natomiast po stronie nieparzystej (zachodniej) – aktorów. Decyzję o wmurowaniu kolejnej gwiazdy podejmuje kapituła złożona z łódzkich artystów i ludzi związanych z kulturą. Od 4 czerwca 2018 roku operatorem Łódzkiej Alei Gwiazd jest Narodowe Centrum Kultury Filmowej w Łodzi, w ramach projektu Łódź Miasto Filmu UNESCO.

Ulica 6 Sierpnia – ulica w zachodniej części Śródmieścia (obszar SIM – Centrum) i we wschodniej części Polesia (obszar SIM – Stare Polesie) w Łodzi, o długości około 2 km. Rozpoczyna się od skrzyżowania z ul. Piotrkowską i biegnie niemal równoleżnikowo do skrzyżowania z ul. gen. Lucjana Żeligowskiego, a dalej w kierunku południowo-zachodnim do skrzyżowania z al. Włókniarzy. Jej przedłużeniem na wschód, po drugiej stronie ul. Piotrkowskiej, jest ul. gen. Romualda Traugutta. Nazwa ulicy upamiętnia datę wymarszu Pierwszej Kompanii Kadrowej w 1914 roku. Ulica jest podzielona na dwa odcinki przez przecinającą ją dwujezdniową al. Tadeusza Kościuszki – nie są możliwe ani przejazd na wprost, ani skręt w lewo (barierę stanowi wydzielone torowisko tramwajowe), po południowej stronie skrzyżowania pozostawiono jedynie możliwość przejścia pieszym. Początkowa, niespełna trzystumetrowa część ulicy, do skrzyżowania z ul. Wólczańską, leży w Centrum i w historyczno-turystycznej strefie miasta, pozostała część – na Starym Polesiu. Pierwszy odcinek ulicy – między ul. Piotrkowską a al. Tadeusza Kościuszki – jest objęty strefą uspokojonego ruchu, od końca czerwca 2014 roku stanowi podwórzec miejski (niderl. woonerf) i od 1 stycznia 2015 roku ma status drogi wewnętrznej. Pozostała część – od al. Tadeusza Kościuszki do końca – ma status drogi powiatowej (nr 1126E). Od 5 sierpnia 2022 roku ruch dwukierunkowy obowiązuje niemal na całej długości ulicy, jedynie na odcinku między ul. Piotrkowską a al. Tadeusza Kościuszki ruch jest jednokierunkowy w kierunku wschodnim, czyli odwrotnym do kierunku numeracji posesji. Początkowa część ulicy (posesje pod numerami nieparzystymi 1–9 i parzystymi 2–20) należy do rzymskokatolickiej parafii Podwyższenia Świętego Krzyża, dalsza część po stronie parzystej (posesje pod numerami 22–98) – do rzymskokatolickiej parafii Matki Boskiej Zwycięskiej, a po stronie nieparzystej (posesje pod numerami 13–71) – do rzymskokatolickiej parafii św. Mateusza Apostoła.

Fresk „Łódź w pigułce” znajduje się w Łodzi, na ścianie kamienicy przy ulicy Piotrkowskiej 71, przy pasażu Artura Rubinsteina. Pomysł namalowania tak dużego fresku zrodził się w 1996 roku. Wzorowany jest na podobnych malowidłach będących na ścianach m.in. Lyonu, Barcelony, Rzymu. Mural powstawał od 28 sierpnia do 3 listopada 2000 roku. Fresk imituje ścianę budynku z balkonami, oknami i sklepami, w których pojawiło się 31 najbardziej znanych i zasłużonych dla Łodzi postaci. Listę tę wyłoniono w wyniku konkursu „I ty możesz przejść do historii”, zorganizowanym przez architekta miasta Piotra Bilińskiego i łódzki oddział Gazety Wyborczej. Imitację ściany uzupełnia brama, w której stoją Lili Fontelli, oraz anonimowi tkacz i Żyd. Autorem projektu jest Krzysztof Jaśkiewicz.

Pomnik Artura Rubinsteina jest częścią Galerii Wielkich Łodzian, która od 1999 roku zdobi ul. Piotrkowską wykonywanymi w brązie rzeźbami plenerowymi stojącymi na chodnikach, upamiętniającymi sławne osoby związane z Łodzią. Pomnik został odsłonięty 23 września 2000 roku z okazji Światowego Spotkania Łodzian. Autorem projektu jest Marcel Szytenchelm. Został wykonany w odlewni Artproduct Studio Szymanowo z Poznania. Pomnik ustawiono przed kamienicą przy Piotrkowskiej 78 gdzie niegdyś mieszkał znany pianista. Pomnik przedstawia Artura Rubinsteina siedzącego przy fortepianie z dłoniami na klawiaturze. Podniesiona klapa instrumentu przypomina ptasie skrzydło. Obok fortepinu leży klucz wiolinowy. Pierwotnie, po wrzuceniu monety do mechanizmu ukrytego we wnętrzu pomnika, urządzenie odtwarzało losowo Koncert f-moll Chopina, Koncert fortepianowy b-moll Czajkowskiego, Walc cis-moll Chopina lub Polonez As-dur Chopina. Jednak po interwencjach firmy Sony BMG, która domagała się tantiem za odtwarzane utwory, wyłączono urządzenie odtwarzające muzykę. Przeciw wystawieniu pomnika protestowała rodzina Artura Rubinsteina. W imieniu jego rodziny, córka artysty Eva Rubinstein wystosowała pisma protestacyjne do Urzędu Miasta Łodzi i Kancelarii Premiera RP, twierdząc, że forma pomnika i jego niska wartość artystyczna obraża pamięć artysty. Eva Rubinstein ze względu na obecność pomnika odmawiała przez 6 lat przyjazdu do Łodzi na uroczystości poświęcone swojemu ojcu. Wśród artystów plastyków i środowiska muzycznego w Łodzi pomnik również wywołał liczne kontrowersje. Istnieją plany aby usunąć istniejący pomnik i umieścić w jego miejscu bardziej wartościowe artystycznie dzieło poświęcone temu samemu artyście.

Klub studencki „77” („Siódemki”), zwany także „Pod Kosami” – klub studencki w Łodzi. Jeden z najstarszych muzycznych klubów studenckich w Polsce, działający od roku 1960 do 2025. Mieścił się w Pałacu Maksymiliana Goldfedera przy ulicy Piotrkowskiej 77. Najstarszy klub muzyczny w Łodzi wziął swoją nazwę od adresu, czyli Piotrkowskiej 77. Siódemki były jednym z kilku tego typu klubów w Polsce. Na jego niewielkiej, wciśniętej w róg sali scenie, regularnie gościły zespoły jazzowe i rockowe. W klubie spotykali się przede wszystkim łódzcy studenci. W klubie przy ulicy Piotrkowskiej 77 występowali m.in. Bill Evans, Tomasz Stańko, Michał Urbaniak, Urszula Dudziak, Bogusław Mec, Dżem, Kobranocka, Myslovitz, T.Love, John Porter, Szwagry, Lech Janerka oraz kultowe łódzkie grupy takie jak: Trubadurzy, Brak, Blitzkrieg, Pornografia, Rendez Vous. Bywał w nim Wojciech Młynarski i Roman Polański. Klub „Siódemki” to nieodłączna część łódzkiego życia kulturalnego. Od 1996 roku, w rękach prywatnych, należy do Marii i Bogdana Wysockich. W klubie odbywają się wieczory taneczne. Na ścianie budynku, od strony pasażu Rubinsteina, w 2000 roku umieszczono rzeźbiarski akcent, upamiętniający 50-lecie Zrzeszenia Studentów Polskich, w formie kobiecych nóg, wybranych w plebiscycie „Expressu Ilustrowanego”. We wrześniu 2025, Klub "Siódemki" razem z należącym do tej samej firmy pubu "Irish Pub" został zamknięty, w związku z eksmisją jego właścicieli z zadłużonych lokali.

Pałac Maksymiliana Goldfedera – łódzki pałac mieszczący się przy ulicy Piotrkowskiej 77.

Łódzka Wypożyczalnia Książek – prywatna biblioteka znajdująca się w Łodzi przy ul. Piotrkowskiej 82, działająca w latach 1898-2011.

Synagoga Menaszego Bławata i Hersza Muchnickiego w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Piotrkowskiej 82. Synagoga została założona w 1896 roku z inicjatywy Menaszego Bławata i Hersza Muchnickiego. Mogła ona pomieścić 30 osób. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę.

Popiersie Juliana Tuwima – rzeźba plenerowa wykonana z brązu. Popiersie Juliana Tuwima znajduje się przed gmachem Związku Młodzieży Chrześcijańskiej Polska YMCA (w PRL Pałacem Młodzieży im. Juliana Tuwima). Autorami popiersia są Elwira i Jerzy Mazurczyk.

Synagoga Izraela Wolberga i Wolfa Majerowicza w Łodzi – prywatny dom modlitwy znajdujący się w Łodzi przy ulicy Piotrkowskiej 60. Synagoga została założona w 1901 roku z inicjatywy Izraela Wolberga i Wolfa Majerowicza. Mogła ona pomieścić 31 osób. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę.