Kamienica przy ulicy Mostowej 4 w Krakowie

Ulica Bocheńska – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Łączy ulicę Gazową z placem Wolnica. Ma długość ok. 140 m.

Ulica Mostowa – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Łączy plac Wolnica z ul. Podgórską, biegnącą wzdłuż Wisły. Ulica została wytyczona jako aleja pod koniec 1. połowy XIX wieku w związku z budową Mostu Podgórskiego, który połączył kazimierski i podgórski brzeg rzeki . Poprzedni most, most Karola, zlokalizowany był w ciągu pobliskiej ul. Gazowej. Od 1901 ulicą Mostową przebiegała linia pierwszego w Krakowie tramwaju elektrycznego, łączącego dworzec kolejowy i Rynek Główny z Mostem Podgórskim. Po rozebraniu mostu w 1925, można było w tym miejscu przeprawić się na drugą stronę Wisły drewnianą kładką. Nowy most w tej okolicy powstał w 1933 w ciągu ul. Krakowskiej. Ulica Mostowa ponownie została połączona z drugim brzegiem rzeki w 2010, kiedy otwarto kładkę pieszo-rowerową. Otwarcie kładki ożywiło ulicę, przy której powstały liczne kawiarnie i restauracje. Przy ulicy wzniesione zostały w latach 1868–1873 dwupiętrowe kamienice, w większości projektowane przez Jacka Matusińskiego. Do rejestru zabytków wpisana jest kamienica z 1869 położona przy ul. Mostowej 1 . W podworcu kamienicy przy ul. Mostowej 8 w 1907 powstała synagoga Chany i Abrahama Lednitzerów.

Synagoga Szejrit Bne Emuna (z hebr. Pozostałe Dzieci Wiary) – dawna synagoga, która znajdowała się w Krakowie przy ulicy Bocheńskiej 4, na Kazimierzu. Została zbudowana w 1914 roku, według projektu Henryka Lamensdorfa. W synagodze znajdowała się też szkoła talmudyczna. Podczas II wojny światowej została zdewastowana przez Niemców. Po zakończeniu wojny budynek synagogi był praktycznie niezniszczony, jedynie sufity były częściowo opadłe, a szyby w oknach powybijane. Budynek wówczas zajmował Tymczasowy Zarząd Państwowy – znajdował się w nim magazyn mebli. Piwnice użytkował Związek Spółdzielni Małopolskich jako skład zboża. Do dziś nie zachowało się nic z pierwotnego wyposażenia budynku, co mogłoby wskazywać na jego pierwotny charakter. Jedynym charakterystycznym elementem pozostały półokrągłe zakończenia okien na parterze budynku. W latach 90. XX wieku, budynek wyremontowano i przeznaczono na pomieszczenia służby zdrowia i punkt dydaktyczny Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Ulica Trynitarska – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Łączy ulicę Krakowską z ulicą Gazową. wytyczona na podstawie pierwotnego planu lokacyjnego Kazimierza, ale ze względu na wyburzenie części oddzielających ją od rynku domów (w XVII i XVIII wieku) stanowiła częściowo jego południową pierzeję. W wyniku XIX wiecznej zabudowy zatarła się też linia południowej pierzei rynku, którą stanowiło przedłużenie ul. Skawińskiej. Prawdopodobnie w XVII w. określano ją jako ul. Różaną, wymienioną w spisie z 1628: pomiędzy Psim Rynkiem a Bramą Bocheńską ... Platea Rosanorum na Kazimierzu. Dzisiejszą nazwę pochodzącą od sąsiedniego kościoła i klasztoru oo. Trynitarzy ulica otrzymała w 1880 roku. Nazwa ta obejmowała również nieistniejącą dzisiaj ul. Rybną, która była przedłużeniem ul. Bonifraterskiej w stronę Wisły. Trynitarze przybyli do Krakowa w 1688 roku i w latach 1752-1758 wybudowali tu swoją siedzibę, którą po kasacie zakonu w 1812 roku przejęli bonifratrzy. Bonifratrzy w latach 1898-1906 założyli w tym miejscu szpital, który zajął południową stronę ulicy oraz ul. Rybną (która tym samym zanikła). Wcześniej przez kilkadziesiąt lat szpital ten działał w XVIII-wiecznym budynku klasztornym przy kościele.

Ulica Bonifraterska – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Łączy plac Wolnica z ulicą Trynitarską. Jest jednojezdniowa.

Synagoga Chany i Abrahama Lednitzerów – synagoga znajdująca się w Krakowie, w podworcu kamienicy przy ulicy Mostowej 8, na Kazimierzu. Synagoga została zbudowana w 1907 roku z inicjatywy małżeństwa Chany i Abrahama Lednitzerów, według projektu architekta Beniamina Torbego. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali wnętrze synagogi. Od czasu zakończenia wojny wykorzystywana jest niezgodnie ze swoim pierwotnym przeznaczeniem. Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta. Do dziś częściowo zachował się wystrój zewnętrzny budynku, w tym półokrągle zakończone okna.

Szpital Zakonu Bonifratrów św. Jana Grandego – szpital specjalistyczny w Krakowie mieszczący się przy ul. Trynitarskiej 11, na Kazimierzu.

Psi Rynek – dawny plac pomocniczy na Kazimierzu, oddzielony od głównego rynku zabudową. Położony był na wschód od placu Wolnica, zajmował teren sięgający do współczesnych ulic Gazowej i św. Wawrzyńca.

Ulica Gazowa – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Łączy ulicę św. Wawrzyńca z ulicą Podgórską. Jest jednojezdniowa.

Plac Wolnica – plac w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu, ograniczony ulicami Krakowską i św. Wawrzyńca.

Ośrodek Kultury – Biblioteka Polskiej Piosenki – miejska jednostka kultury działająca w Krakowie. Prowadzi wielokierunkową działalność w zakresie upowszechniania kultury, a jego głównym celem jest popularyzacja, gromadzenie i dokumentowanie zapisów polskiej piosenki, a także udostępnianie zgromadzonych zbiorów. Siedzibą instytucji jest jeden z zabytkowych budynków dawnej zajezdni tramwajowej przy ul. św. Wawrzyńca 15. Obecnie jest to teren Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie.

Dom Esterki – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ul. Krakowskiej 46, na rogu z ul. Trynitarską, na Kazimierzu. Pierwotnie znajdowała się w południowej pierzei dawnego Rynku Kazimierskiego, którego niewielkim fragmentem jest obecny Plac Wolnica. Domy mieszkalne w obrębie rynku nie są wyjątkiem, podobne znajdowały się na Rynku Głównym w Krakowie (czy "domki budnicze" na Starym Rynku w Poznaniu). Dom Esterki jest jedynym takim zachowanym domem mieszkalnym, który pierwotnie stał przy rynku Kazimierza (domem powstałym z połączenia dwóch mniejszych). Najstarsza część piwnic tego pierwotnie gotyckiego budynku pochodzi z XIV wieku, następnie niemal co stulecie budynek był przebudowywany (ostatni raz w 1876, zaś swój obecny wygląd zawdzięcza głównie przebudowom dokonanym na przełomie XVIII/XIX w.). Do dzisiejszego dnia zachowały się fragmenty kamieniarki gotyckiej z ok. 1430 roku i nieco późniejszej (z przełomu XIV i XV wieku). W końcu XVIII wieku wykonano stropy drewniane i z tego też okresu pochodzi bogata polichromia ścian oraz rozety sufitowe. W XVI wieku dom należał do architekta i budowniczego działającego na dworze króla polskiego Zygmunta Starego oraz rajcy kazimierskiego Bartolomea Berecciego, a następnie do jego córki Anny. Budynek nakryty jest obecnie rzadko już spotykanym, klasycystycznym dachem łamanym (tzw. krakowskim). Nazwa budynku nawiązuje do legendy o Esterce, żydowskiej oblubienicy króla Kazimierza Wielkiego. Jej imię nosi także kilka innych miejsc w Krakowie: Ulica Estery, Kopiec Esterki i kamieniczka, która do 1932 stała u zbiegu pl. Szczepańskiego i ulicy Reformackiej. Od czasu gruntownej renowacji, mającej miejsce w latach 1978-1985, w Domu Esterki mieści się filia pobliskiego Muzeum Etnograficznego. Wcześniej, w latach 50. i 60., działał tu bar kawowy "Esterka".