Kamienica przy ulicy Józefa Dietla 62 w Krakowie

Synagoga Damasza – prywatny dom modlitwy znajdujący się na Stradomiu w Krakowie. Zajmował kilka pomieszczeń w kamienicy przy ulicy Józefa Dietla 64. Synagoga założona pod koniec XIX wieku z inicjatywy niejakiego Damasza. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę. Od czasu zakończenia wojny w synagodze znajdują się mieszkania. Do dziś nie zachowało się nic z pierwotnego wyposażenia synagogi, co mogłoby wskazywać na jej pierwotny charakter. W kamienicy znajdował się także Zakład Wychowawczy Sierot Żydowskich „Beth Megadle Jasomim”, którym opiekował się Dawid Alter Kurzmann.

Kamienica przy ulicy Józefa Dietla 52 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Józefa Dietla, na Stradomiu. Kamienica została wzniesiona w latach 1875–1877 według projektu architektów Stefana Żołdani oraz Leopolda Tlachny. W 1890 roku budynek został przebudowany według projektu Nachmana Kopalda. W 1897 roku ponownie odbyła się przebudowa kamienicy, wykonana pod projektem Beniamina Torbego. W latach 1932–1934 odbyła się trzecia przebudowa kamienicy według projektu Edwarda Skawińskiego. Około 1969 roku odbył się remont budynku. 7 lipca 1988 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Ulica Józefa Dietla, planty dietlowskie – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, pomiędzy Kazimierzem a Stradomiem i Wesołą.

Kamienica przy ulicy Józefa Dietla 55 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Józefa Dietla, na Kazimierzu. Kamienica została wzniesiona w 1889 roku, według projektu architekta Karola Knausa. W 1932 roku budynek został przebudowany i nadbudowany o trzecie piętro według projektu architektów Rudolfa Handa oraz Juliusza Eintrachta. Około 1970 roku odbył się remont budynku. 10 grudnia 1991 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Kamienica przy ulicy Józefa Dietla 39 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Józefa Dietla, na Kazimierzu. Kamienica została wzniesiona w 1887 roku według projektu architekta Leopolda Tlachny. W 1924 roku budynek został przebudowany według projektu Edmunda Oraczewskiego. W 1976 roku odbył się remont budynku. 4 lipca 1988 kamienica została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Synagoga Salomona Deichesa – synagoga znajdująca się na Kazimierzu w Krakowie, w podworcu kamienicy przy ulicy Brzozowej 6. Synagoga została zbudowana w 1910 roku z inicjatywy fundacji Salomona Deichesa. Projekt synagogi wykonał architekt żydowski Henryk Lamensdorf. Obok sali modlitewnej znajdowała się również sala przeznaczona na szkołę talmudyczną. Podczas II wojny światowej hitlerowcy zdewastowali synagogę. Po wojnie przeznaczona na biura, a obecnie Szkoła aktorska Lart Studio. Synagoga to piętrowy budynek, z tarasem na piętrze. Na szczytowej ścianie zachowała się dekoracja w kształcie tablic Dekalogu.

Oblężenie Krakowa podczas wojny polsko-czeskiej (1345-1348) rozpoczęło się 12 lipca 1345 roku. W ciągu 8 dni oblężenia, Czechom, którymi dowodził oślepły już wtedy król Jan Luksemburski, nie udało się zdobyć miasta. Odparcie czeskiego ataku rozpoczęło okres 150 lat, w którym polska stolica do końca XV wieku była bezpieczna od wrogów zewnętrznych.

Kamienica przy ulicy Brzozowej 8 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Brzozowej, na Kazimierzu.

Ulica Podbrzezie – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Wytyczona około 1869 r. w miejscu polnej drogi biegnącej wzdłuż koryta Starej Wisły. Pierwotnie nazywana Pobrzeże. Obecna nazwa obowiązuje od końca XIX wieku. Pochodzi ona od dawnego przedmieścia Pobrzezie. Przed II wojną światową przy ulicy mieściło się Żydowskie Towarzystwo Szkoły Ludowej i Średniej.

Ulica św. Sebastiana – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Stradomiu oraz Kazimierzu. Łączy ulicę św. Gertrudy z Dietla. Wytyczono ją pod koniec lat 70. XIX wieku w ramach porządkowania terenu po likwidowanym korycie Starej Wisły. Swą nazwę (wziętą od kościoła św. Sebastiana) oficjalnie otrzymała w roku 1878, ale funkcjonowało ona już wcześniej. Zabudowa ulicy pochodzi z końca XIX wieku, a tworzą ją czynszowe kamienice i kilka willi. Pod numerami 9-11 znajduje się modernistyczny zespół dawnej Łaźni Rzymskiej, wzniesionej w 1912 (projekt Józefa Pakiesa i W. Krzyżanowskiego). Pod numerem 9 mieści się Muzeum Przyrodnicze Instytutu Systematyki i Ewolucji Zwierząt PAN. W zbiorach posiada m.in. jedyny na świecie kompletnie zachowany okaz nosorożca włochatego z epoki plejstocenu, odnaleziony w I połowie XX w. w Staruni na Podkarpaciu. Na tyłach kamienic południowej pierzei, w kwartale między ulicami Stradomską, św. Gertrudy, św. Sebastiana i J. Dietla znajduje się Ogród Księży Misjonarzy. Według Tadeusza Isakowicza w czasach PRL była miejscem operacji „Sadzawka”, która dotyczyła penetracji środowiska homoseksualnego, w tym księży, koncentrującego się wokół łaźni rzymskiej przy ul. św. Sebastiana.

Kamienica przy ulicy Podbrzezie 2 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Podbrzezie, na Kazimierzu. Kamienica została wzniesiona w 1890 roku według projektu architekta Leopolda Tlachny. W 1930 roku budynek został nadbudowany o trzecie piętro, zgodnie z projektem Zygmunta Prokesza. Kamienica została wpisana do gminnej ewidencji zabytków. Znajduje się na obszarze Kazimierza, którego układ urbanistyczny został wpisany 23 marca 1934 do rejestru zabytków.

Kamienica przy ulicy Wojciecha Bogusławskiego 6 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Wojciecha Bogusławskiego, na Stradomiu. Kamienica została wzniesiona w latach 1882–1890 według projektu architekta Leopolda Tlachny. W 1993 roku, po nadaniu Czesławowi Miłoszowi tytułu Honorowego Obywatela Miasta Krakowa, poeta otrzymał od władz miejskich mieszkanie przy ulicy Bogusławskiego. Zamieszkiwał w nim przez ostatnie dziesięć lat życia; tam też zmarł 14 sierpnia 2004 roku. Kamienica została wpisana do gminnej ewidencji zabytków. Znajduje się na obszarze Stradomia, którego układ urbanistyczny został wpisany 23 lutego 1934 do rejestru zabytków.