Dwór w Zgłobicach

Parafia św. Brata Alberta Chmielowskiego w Zgłobicach – parafia rzymskokatolicka z siedzibą w Zgłobicach, znajdująca się w diecezji tarnowskiej, w dekanacie Tarnów Zachód.

Zgłobice – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Tarnów. Znajduje się na prawym brzegu Dunajca, na Wysoczyźnie Zgłobickiej, przy drodze z Tarnowa do Wojnicza. Najwyższe wzniesienie ma wysokość 246 m n.p.m. Z Tarnowem łączy wieś komunikacja miejska linii autobusowych: A24, A29, A30, A32. W roku 2021 we wsi mieszkało 3040 osób, z czego 51.8% stanowiły kobiety, a 48.2% mężczyźni. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnowskiego. Podczas poszukiwań naftowych w otworach wiertniczych znaleziono sole kamienne na głębokości poniżej 1000 m.

Zgłobice (do 30 XII 1961 Zbylitowska Góra) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Zgłobice z siedzibą GRN w Zgłobicach utworzono 31 grudnia 1961 roku w powiecie tarnowskim w woj. krakowskim w związku z przeniesieniem siedziby GRN gromady Zbylitowska Góra ze Zbylitowskiej Góry do Zgłobic i przemianowaniem jednostki na gromada Zgłobice. W kwietniu 1969 dla gromady ustalono 22 członków gromadzkiej rady narodowej. 1 stycznia 1970 gromada składała się ze wsi: Błonie, Koszyce Małe, Koszyce Wielkie, Zbylitowska Góra i Zgłobice. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

Egzekucje w lesie Buczyna w Zbylitowskiej Górze – masowe egzekucje obywateli polskich przeprowadzane przez okupantów niemieckich w lesie Buczyna nieopodal wsi Zbylitowska Góra pod Tarnowem. W latach 1939–1944 funkcjonariusze SS i policji niemieckiej zamordowali w Buczynie do 10 tys. mężczyzn, kobiet i dzieci. W gronie ofiar znalazło się od kilkuset do 2 tys. polskich więźniów politycznych oraz około 6–8 tys. osób pochodzenia żydowskiego. Wśród tych ostatnich przeważali mieszkańcy getta w Tarnowie. Po wojnie na miejscu zbrodni wzniesiono pomnik-mauzoleum. Masowe groby w lesie Buczyna są największym cmentarzem ofiar Holocaustu znajdującym się w granicach Polski po 1945.

Lądowisko Zbylitowska Góra – lądowisko śmigłowcowe w Zbylitowskiej Górze, w gminie Tarnów w województwie małopolskim. Przystosowane jest do startów i lądowań śmigłowców, których największy wymiar nie przekracza 13 m. Przeznaczone jest ono do wykonywania lotów z widocznością w dzień i w nocy, o dopuszczalnej masie startowej MTOM do 5700 kg. Zarządzającym lądowiskiem jest firma Roleski Sp. J.. Oddane do użytku zostało w roku 2012 i jest wpisane do ewidencji lądowisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego pod numerem 171.

Zbylitowska Góra (od 31 XII 1961 Zgłobice) – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Zbylitowska Góra z siedzibą GRN w Zbylitowskiej Górze utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie tarnowskim w woj. krakowskim, na mocy uchwały nr 30/IV/54 WRN w Krakowie z dnia 6 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Koszyce Wielkie, Zbylitowska Góra i Zgłobice ze zniesionej gminy Mościce w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 27 członków gromadzkiej rady narodowej. 31 grudnia 1959 do gromady Zbylitowska Góra przyłączono wsie Koszyce i Błonie ze zniesionej gromady Rzuchowa; z gromady Zbylitowska Góra wyłączono natomiast część obszarów wsi Koszyce Wielkie i Zbylitowska Góra o łącznej powierzchni 251,0552 ha, włączając je do miasta Tarnów w tymże powiecie. Gromadę Zbylitowska Góra zniesiono 31 grudnia 1961 w związku z przeniesieniem siedziby GRN ze Zbylitowskiej Góry do Zgłobic i przemianowaniem jednostki na gromada Zgłobice.

Zbylitowska Góra – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie tarnowskim, w gminie Tarnów, między prawym brzegiem Dunajca, a tarnowską dzielnicą Mościce. Miejscowość (początkowo nazywana Górą) istniała już w 1325 roku. Pieczęć wiejska z 1910 przedstawia kosz, z którego wystaje ryba. Napis w otoku: GMINA ZBYŁTOWSKA GÓRA.

Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Zbylitowskiej Górze – parafia rzymskokatolicka, znajdująca się w diecezji tarnowskiej, w dekanacie Tarnów Zachód.

Klasztor Sióstr Sacré Coeur w Zbylitowskiej Górze – klasztor, dawniej ze szkołą i internatem dla dziewcząt, założony w 1901 roku przez Zgromadzenie Najświętszego Serca Jezusa (Sacré Coeur) w Zbylitowskiej Górze, obecnie znajdujący się w granicach Tarnowa w województwie małopolskim.

Kościół św. Stanisława Kostki – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Tarnów Zachód diecezji tarnowskiej. Znajduje się na tarnowskim Osiedlu Zbylitowska Góra.

Parafia Świętego Stanisława Kostki w Tarnowie – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji tarnowskiej, w dekanacie Tarnów Zachód.

Cmentarz w Mościcach – czynny cmentarz komunalny w Tarnowie, w dzielnicy Mościce. Cmentarz powstał jako parafialny dla parafii w Mościcach w 1941 roku. Granicę wytyczono przy granicy z gruntami sołectwa w Zbylitowskiej Górze. Na gminnym błoniu, koło lasu nazywanego Sośnina, wydzielono teren o kształcie wydłużonego nieregularnego czworokąta o najdłuższym boku ok. 245 m i najkrótszym ok. 57 m. Przygotowywując cmentarz zniwelowano i odwodniono teren. Konieczne prace wykonali mieszkańcy części parafii. Najbardziej intensywnie pracowano we wrześniu i październiku. Zasadzono wtedy żywopłot i drzewa. Pierwszą osobę, mieszkańca Świerczkowa, pochowano w dniu 1 października 1941. W 1950 r. zbudowano kaplicę cmentarną, którą odnowiono w 2010. W latach 1979–1980 cmentarz został powiększony w kierunku południowym i zaczął pełnić funkcję cmentarza komunalnego. Dla upamiętnienia poległych w okresie niemieckiej okupacji, pochowanych w pobliżu kaplicy, w 1975 r. na miejscu szerokiego grobu ziemnego w wybudowano pomnik według projektu arch. Jacka Sumary.