Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie

Szkoła kazimierska – nieistniejąca już, żydowska szkoła, mająca swoją siedzibę w Ratuszu kazimierskim, na Kazimierzu. Placówka została utworzona w 1830 roku z siedzibą w ratuszu na Kazimierzu. Jej powstanie było konsekwencją decyzji władz Wolnego Miasta Krakowa z 1817 roku, wprowadzającej obowiązek szkolny dla ludności wyznania mojżeszowego. Pierwotnie funkcjonowała jako szkoła żydowska pod kierownictwem A. Lewickiego. W 1834 roku strukturę organizacyjną rozszerzono o równoległy oddział dla dziewcząt. Dwa lata później, w 1836 roku, powołano szkołę wydziałową, która w 1837 roku została przekształcona w trzyklasową szkołę przemysłowo-handlową. W 1866 roku nadzór nad placówką przejął C.K. Dystrykt Izraelickich Szkół. Zmiana podległości administracyjnej nastąpiła w 1870 roku, kiedy szkoła trafiła pod zarząd Rady Szkolnej Krajowej. W tym samym czasie wprowadzono język polski jako wykładowy, obejmując nim także nauczanie religii mojżeszowej. W latach 1875–1876 przeprowadzono gruntowną przebudowę budynku szkolnego według projektu Stefana Żołdaniego. Instytucja zyskała znaczną popularność, zwłaszcza w kręgach Żydów postępowych, popierających ideę asymilacji. Szczególne wsparcie dla szkoły wykazywali jej wpływowi absolwenci, tacy jak Józef Oettinger oraz Jonatan Warschauer.

Ratusz kazimierski – zabytkowy budynek znajdujący się na placu Wolnica 1 w Krakowie. Został zbudowany w XIV w. jako ratusz miasta Kazimierz dziś będącego częścią Krakowa.

Ulica Krakowska – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu. Wytyczona w ramach planu lokacyjnego miasta Kazimierza w 1335 roku jako jego główna arteria i oś komunikacyjna. Łączy ulice ulicę Stradomską (której jest przedłużeniem) i ulicę J. Dietla, przez most J;Piłsudskiego, z Podgórzem. Ulicą biegnie torowisko tramwajowe.

Plac Wolnica – plac w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu, ograniczony ulicami Krakowską i św. Wawrzyńca.

Kamienica przy ulicy Krakowskiej 30 – zabytkowa kamienica, znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Krakowskiej, na Kazimierzu. Kamienica została wzniesiona w XVIII wieku. W 1907 roku została przebudowana zgodnie z projektem Beniamina Torbego. Kamienica znajduje się na obszarze Kazimierza, którego układ urbanistyczny został wpisany 23 marca 1934 do rejestru zabytków. Budynek znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Dom Esterki – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ul. Krakowskiej 46, na rogu z ul. Trynitarską, na Kazimierzu. Pierwotnie znajdowała się w południowej pierzei dawnego Rynku Kazimierskiego, którego niewielkim fragmentem jest obecny Plac Wolnica. Domy mieszkalne w obrębie rynku nie są wyjątkiem, podobne znajdowały się na Rynku Głównym w Krakowie (czy "domki budnicze" na Starym Rynku w Poznaniu). Dom Esterki jest jedynym takim zachowanym domem mieszkalnym, który pierwotnie stał przy rynku Kazimierza (domem powstałym z połączenia dwóch mniejszych). Najstarsza część piwnic tego pierwotnie gotyckiego budynku pochodzi z XIV wieku, następnie niemal co stulecie budynek był przebudowywany (ostatni raz w 1876, zaś swój obecny wygląd zawdzięcza głównie przebudowom dokonanym na przełomie XVIII/XIX w.). Do dzisiejszego dnia zachowały się fragmenty kamieniarki gotyckiej z ok. 1430 roku i nieco późniejszej (z przełomu XIV i XV wieku). W końcu XVIII wieku wykonano stropy drewniane i z tego też okresu pochodzi bogata polichromia ścian oraz rozety sufitowe. W XVI wieku dom należał do architekta i budowniczego działającego na dworze króla polskiego Zygmunta Starego oraz rajcy kazimierskiego Bartolomea Berecciego, a następnie do jego córki Anny. Budynek nakryty jest obecnie rzadko już spotykanym, klasycystycznym dachem łamanym (tzw. krakowskim). Nazwa budynku nawiązuje do legendy o Esterce, żydowskiej oblubienicy króla Kazimierza Wielkiego. Jej imię nosi także kilka innych miejsc w Krakowie: Ulica Estery, Kopiec Esterki i kamieniczka, która do 1932 stała u zbiegu pl. Szczepańskiego i ulicy Reformackiej. Od czasu gruntownej renowacji, mającej miejsce w latach 1978-1985, w Domu Esterki mieści się filia pobliskiego Muzeum Etnograficznego. Wcześniej, w latach 50. i 60., działał tu bar kawowy "Esterka".

Teatr Nowy – teatr w Krakowie, założony przez Piotra Siekluckiego, rozpoczął działalność w 2006 roku jako stowarzyszenie non-profit, które wszystkie wypracowane środki przeznacza na bieżącą działalność i cele statutowe, m.in. promocję nowej dramaturgii, promocję młodych artystów, działania edukacyjne z dziedziny sztuki, przeciwdziałanie wykluczeniom. Od 2017 roku Teatr Nowy Proxima – od firmy deweloperskiej Proxima-Service, która stała się mecenasem tytularnym instytucji.

Gmach Zarządu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I na rogu ulic Skawińskiej 2 i Krakowskiej 41, na Kazimierzu. Budynek został wzniesiony w latach 1909-1911, według projektu Henryka Lamensdorfa dla zarządu Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie. Na pierwszym piętrze budynku znajdowały się biura zarządu, a na drugim – reprezentacyjna sala posiedzeń oraz archiwum, w którym gromadzono również cenne starodruki i manuskrypty. Na parterze mieściła się biblioteka judaistyczna Ezra, założona w 1899 roku. W jednym z pomieszczeń mieściła się również mała synagoga. W 1993 w budynku wykonywano zdjęcia do filmu Lista Schindlera Stevena Spielberga. Obecnie (2024) siedziba Zarządu Gminy znajduje się przy Synagodze Kupa na ul. Miodowej 27 a pomieszczenia budynku są wynajmowane, ma w nim siedzibę Teatr Nowy.

Ulica Węgłowa – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu, w administracyjnej dzielnicy Stare Miasto. Jest to przecznica ul. Krakowskiej po jej nieparzystej stronie i prowadzi do ul. Augustiańskiej. Ulica w przeszłości wyznaczała granicę rynku miasta Kazimierza (którego fragment stanowi dzisiejszy Plac Wolnica). W obecnej formie istnieje od XIX wieku. Można tu rozróżnić pięć działek lokacyjnych. Na miejscu trzech dawnych kamienic wybudowano zajazd. Istniał tam żydowski dom modlitwy. Zabudowa po południowej stronie ulicy rozwinęła się później niż po północnej.

Stowarzyszenie Kultury Chrześcijańskiej im. ks. Piotra Skargi – polska organizacja pozarządowa chcąca łączyć katolików świeckich o poglądach konserwatywnych. Stowarzyszenie powstało w lipcu 1999 r. w Krakowie z inspiracji działających na świecie Stowarzyszeń Obrony Tradycji, Rodziny i Własności (TFP). Jest organizacją typu non-profit i działa w oparciu o dobrowolne wpłaty i datki ze strony darczyńców. W listopadzie 2001 roku została powołana fundacja Instytut Edukacji Społecznej i Religijnej im. Ks. Piotra Skargi w celu koordynacji działań Stowarzyszenia. Stowarzyszenie na swojej stronie twierdzi, że swoją działalność prowadzi zgodnie ze wskazaniami wynikającymi z dekretu soborowego Apostolicam Actuositatem oraz że jako stowarzyszenie prywatne wiernych, które nie posiada z punktu widzenia prawa kościelnego osobowości prawnej, nie podlega też prawu kanonicznemu.

Dom Norymberski (dawniej Dom Pod Gwiazdą) – XVII-wieczna kamienica narożna przy ul. Krakowskiej 27 i ul. Skałecznej 2, jedna z najstarszych na krakowskim Kazimierzu. Od czerwca 1996 roku mieści się w niej stała placówka kulturalna Norymbergi – jednego z miast bliźniaczych Krakowa. W latach 2000- 2025 kierowniczką tej placówki kulturalnej była Renata Kopyto. Obecnie Dom Norymberski jest prowadzony przez Paulinę Narecką.

Muzeum Brata Alberta Chmielowskiego (Muzeum Brata Alberta) – działająca od 1963 mała placówka muzealna zlokalizowana w Krakowie przy ul. Krakowskiej 43 urządzona jako jego izba pamięci. Budynek to dawne Schronisko Braci Albertynów, wcześniej Ogrzewalnia Magistracka (czyli miejskie schronisko dla ubogich i bezdomnych). Obecnie budynek jest Domem Generalnym Zakonu z siedzibą władz Zgromadzenia Braci Albertynów.