Dom Prowincjalny Zgromadzenia Córek Bożej Miłości w Krakowie

Ulica Pędzichów – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kleparzu. Łączy ulice Słowiańską i Długą z ulicą Helclów. Ma 349 m długości. Ulica ta była najprawdopodobniej drogą główną graniczącej z Kleparzem wsi Pędzichów, czego pamiątką jest zachowany do dziś kamień graniczny z 1782 roku, wmurowany u wylotu ulicy. Nazwa pochodzi być może od pędzenia tędy bydła do miasta, nazwy własnej Pędzich lub prowadzenia skazańców na szubienice miejskie, które znajdowały się na końcu ulicy, w okolicach dzisiejszego DPS im Helclów. W 1744 roku bezimienną ulicę opisano jako miejsce pomiędzy Pędzichowem a Błoniami. W 1785 roku nazwana ulicą Pędzichowską, a od 1880 ulicą Pędzichów. Jej końcowy fragment pomiędzy ulicami Szlak i Helclów do lat 20. XX wieku nosił nazwę ulicy Polnej. Od 1441 roku, na rogu dzisiejszych ulic Długiej i Pędzichów, stał kościół św. Walentego. Kilkakrotnie niszczony przez pożary i działania wojenne, potem odbudowywany, został ostatecznie rozebrany w 1818 roku. Przed nim stała latarnia umarłych, którą przeniesiono przed kościół św. Mikołaja.

Kamienica przy ulicy Pędzichów 8 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Pędzichów, na Kleparzu. Kamienica została wzniesiona w latach 1890–1891 według projektu architekta Stefana Ertela. 29 sierpnia 1997 budynek został wpisany do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Kamienica przy ulicy Pędzichów 21 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Pędzichów, na Kleparzu. Kamienica została wzniesiona w 1899 roku według projektu architekta Aleksandra Biborskiego. 21 czerwca 2004 budynek został wpisany do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Ulica Szlak – ulica w Krakowie, znajdująca się w dzielnicy I Stare Miasto, będąca pozostałością folwarku Szlak, powstałego w XVI wieku dla rodziny Montelupich i położonego na przedmieściach miasta Kleparz. W 1639 roku majątek wraz z przylegającym pałacem sprzedano zakonowi Jezuitów w ramach rozwoju kolegium na ul. Grodzkiej. W 1773 roku po kasacie zakonu obszar przeszedł pod administrację Krakowa. W 1861 roku teren zakupiła rodzina Rzewuskich, a bezpośrednią właścicielką została Taida Małachowska, po ślubie z Leonsem Rzewuskim tytułowana hrabiną. Po bezpotomnej śmierci spadkodawców w 1869 roku folwark nabył Konstanty Branicki, który oddał majątek rodzinie Tarnowskich w ramach ślubu swojej córki Róży Branickiej ze Stanisławem Kostką Tarnowskim w 1874 roku Prawa własnościowe Tarnowskich wygasły ostatecznie w 2005 roku po odsprzedaniu ich prywatnej firmie. Wytyczenie ulicy nastąpiło w okresie zajęcia przez austriackie wojsko Wolnego Miasta Kraków w czasach przynależności miasta do Cesarstwa Austrii. Pierwotną rolą było pełnienie funkcji obwodowej wokół fortyfikacji wchodzących w skład Twierdzy Kraków.

Kamienica przy ulicy Szlak 30 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ul. Szlak, na Kleparzu. Kamienica została wzniesiona w 1893 roku według projektu architekta Juliusza Ertela bądź Stefana Ertela. Kamienica została wpisana do gminnej ewidencji zabytków. Znajduje się na obszarze Kleparza, którego układ urbanistyczny został wpisany 25 stycznia 1984 do rejestru zabytków.

Ulica Zygmunta Wróblewskiego – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kleparzu.

Dom Turecki – zabytkowy budynek znajdujący się w Krakowie, w dzielnicy I przy ul. Długiej 31, na rogu z ul. Pędzichów 2, na Kleparzu. Został zbudowany w latach 1883–1885 i był wtedy dwupiętrową kamienicą. W 1910 roku przebudowana według projektu Henryka Lamensdorfa dla Artura Teodora Rayskiego, uczestnika powstania styczniowego i oficera armii osmańskiej w Turcji. Powstał 3-piętrowy, 4-skrzydłowy dom z wewnętrznym podwórzem. Szczyt zdobi nadwieszona wieżyczka-minaret, otoczona galeryjką, i nakryta hełmem stożkowym z półksiężycem. W narożnikach znajdują się dwa skromniejsze minarety. Według legendy minarety zostały zbudowane dla żony Rayskiego, muzułmanki, aby przypominały jej ojczysty Egipt. W rzeczywistości żoną Rayskiego była Józefa z Seroczyńskich, katoliczka, której podpis widnieje na planach kamienicy. To właśnie ona pozwoliła na budowę minaretu. Na frontowej elewacji znajduje się tablica pamiątkowa poświęcona generałowi brygady pilotowi Ludomiłowi Rayskiemu, twórcy polskiego lotnictwa, który mieszkał w tym domu. Przed kamienicą, na niewielkim skwerku, znajduje się kolumna z figurą Matki Bożej. Postawiono ją we wrześniu 1865 roku, na miejscu zniszczonej przez burzę w lipcu tegoż roku, starszej figury. Odnowiona w roku 1897.

Kamienica przy ulicy Długiej 37 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Długiej, na Kleparzu. Kamienica została wzniesiona w latach 1891–1892 według projektu architekta Stefana Ertela. 16 września 1988 budynek został wpisany do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Kościół św. Walentego – XV wieczny kościół na podkrakowskim Kleparzu (obecnie stanowiącym cześć Krakowa) u zbiegu obecnych ulic Pędzichów i Długiej. Rozebrany po 1817 roku.

Instytut Książki – państwowa instytucja kultury, powołana 11 stycznia 2004 w Krakowie, do zakresu działalności której należy dbałość o rozwój kultury literackiej w Polsce, promocja polskiej literatury w kraju i za granicą, inicjowanie i prowadzenie działań proczytelniczych, a także tworzenie warunków sprzyjających rozwojowi rodzimej twórczości literackiej oraz wspieranie rynku książki. Z dniem 1 czerwca 2024 Instytut Książki rozpoczął działalność jako nowa państwowa instytucja kultury, w wyniku połączenia dotychczasowego Instytutu Książki i Instytutu Literatury.

Kaplica św. Anny – zabytkowa, neorenesansowa kaplica rzymskokatolicka w Domu Pomocy Społecznej im. Helclów na Kleparzu w Krakowie przy ul. Helclów 2. Budynki DPS wraz z kaplicą w 1968 roku zostały wpisane do rejestru zabytków. Projekt opracował i budową kierował Tomasz Pryliński.

Stowarzyszenie Siemacha (do 2012 „U Siemachy”) – polska, członkowska organizacja non profit, utworzona w listopadzie 2003 w Krakowie w celu nadania instytucjonalnych ram specjalistycznym placówkom wsparcia dziennego, działającym w Krakowie od 2 października 1993 pod nazwą Centrum Młodzieży „U Siemachy”, a następnie Dzienny Ośrodek Socjoterapii „U Siemachy”.