Cmentarz Centralny Friedrichsfelde w Berlinie

Friedrichsfelde – stacja metra w Berlinie, w dzielnicy Friedrichsfelde, w okręgu administracyjnym Marzahn-Hellersdorf na linii U5. Stacja została otwarta w 1930.

Berlin (niem. Berlin, Hauptstadt der DDR) – miejska jednostka administracyjna istniejąca w latach 1949–1990, pokrywająca się z sektorem radzieckim Berlina obejmującym centrum i wschodnie dzielnice miasta, który stanowił formalnie terytorium odrębne od Niemieckiej Republiki Demokratycznej, niemniej ta ostatnia oficjalnie rościła sobie prawo do uczynienia sektora swoją stolicą, ale roszczenie to nie znalazło powszechnego uznania dyplomatycznego de iure, w przeciwieństwie do praktyki de facto.

Berlin-Lichtenberg – stacja kolejowa położona na wschodzie Berlina, na granicy dzielnic Rummelsburg oraz Lichtenberg, w okręgu administracyjnym Lichtenberg obsługująca połączenia w kierunku Polski i innych krajów Europy Środkowej oraz Europy Wschodniej, a także pociągi szybkiej kolei miejskiej S-Bahn. Stacja stanowi pod względem taryfowym wschodnie zakończenie Stadtbahn i leży pod wiaduktem Berlin Frankfurter Allee.

Friedrichsfelde, Berlin-Friedrichsfelde – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta. Znajduje się tutaj pałac Friedrichsfelde. Na Cmentarzu Centralnym Friedrichsfelde w Berlinie pochowana została Róża Luksemburg.

Lichtenberg – jedenasty okręg administracyjny (Verwaltungsbezirk) Berlina, położony we wschodniej części miasta.

Alt-Hohenschönhausen, Berlin-Alt-Hohenschönhausen – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta.

Muzeum Stasi w Berlinie (niem. Stasi-Museum Berlin), znane również jako Forschungs- und Gedenkstätte Normannenstraße jest centrum badań i pamięci o systemie politycznym byłej NRD. Znajduje się w dzielnicy Berlina – Lichtenberg, w byłej siedzibie Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego Stasi (Ministerium für Staatssicherheit), przy Ruschestraße, w pobliżu Frankfurter Allee i stacji U-Bahn Magdalenenstraße. Powierzchnia kwartału na którym znajdowało się kilkadziesiąt obiektów resortu liczyła około 20 ha i było miejscem pracy około 8000 pracowników (1989). Centralnym punktem całego kompleksu jest „Dom 1”, w którym znajdowało się biuro ministra bezpieczeństwa państwowego, Ericha Mielkego. Około 4 km na północ od muzeum znajduje się drugi pod względem wielkości kompleks obiektów Stasi w Berlinie (ponad 3200 funkcjonariuszy), mieszczący m.in. centralne więzienie śledcze Stasi, znane obecnie jako Miejsce Pamięci Berlin-Hohenschönhausen.

Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego (niem. Ministerium für Staatssicherheit (MfS), również jako Staatssicherheitsdienst (Stasi), z niem. Państwowa Służba Bezpieczeństwa) – organ administracji rządowej Niemieckiej Republiki Demokratycznej, utworzony 8 lutego 1950. MfS odpowiedzialne było za kierunek bezpieczeństwa wewnętrznego, wywiadu wewnętrznego i zagranicznego oraz kontrwywiadu NRD. Instytucja nosiła w poszczególnych latach następujące nazwy: Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego – Ministerium für Staatssicherheit (MfS) (1950–1953), Urząd Sekretarza Stanu ds. Bezpieczeństwa Państwowego w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych – Staatssekretariat für Staatssicherheit (SfS) des Ministerium des Inneren (MdI) (1953–1955), Ministerstwo Bezpieczeństwa Państwowego – Ministerium für Staatssicherheit (MfS) (1955–1989), Urząd Bezpieczeństwa Narodowego – Amt für Nationale Sicherheit (AfNS) (1989–1990).

HOWOGE-Arena „Hans Zoschke“ – stadion piłkarski w Berlinie (w dzielnicy Lichtenberg), stolicy Niemiec. Został otwarty 14 września 1952 roku. Może pomieścić 9900 widzów (z czego 900 miejsc jest siedzących). Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu SV Lichtenberg 47. Stadion wybudowano w latach 1949–1952 w miejscu dawnego boiska zwanego Sportplatz Normannenstraße. Otwarcie stadionu miało miejsce 14 września 1952 roku, a na inaugurację odbył się na nim mecz finałowy piłkarskiego Pucharu NRD (SG Volkspolizei Dresden – BSG Einheit Pankow 3:0). Spotkanie to obejrzało z trybun 18 000 widzów, co do dziś pozostaje rekordem frekwencji areny. Obiekt początkowo zwany był Stadion an der Normannenstrasse, jednak już miesiąc po otwarciu nadano mu imię działacza ruchu oporu przeciwko narodowemu socjalizmowi, Hansa Zoschke (Hans-Zoschke-Stadion). W latach 50. XX wieku odsłonięto także na stadionie tablicę poświęconą pamięci Hansa Zoschke (została ona skradziona przez nieznanych sprawców w 2005 roku, dwa lata później wykonano nową tablicę). W 1972 roku stadionowi groziła likwidacja w związku z planowaną rozbudową pobliskiej siedziby Stasi, dzięki zaangażowaniu Komitetu Antyfaszystowskich Bojowników Ruchu Oporu, a także wdowy po Hansie Zoschke, udało się ocalić stadion od rozbiórki. 31 października 2009 roku, w związku z umową sponsorską ze spółdzielnią mieszkaniową Howoge, zmieniono nazwę obiektu na HOWOGE-Arena „Hans Zoschke“.

Magdalenenstraße – stacja metra w Berlinie, w dzielnicy Lichtenberg, w okręgu administracyjnym Lichtenberg na linii U5. Stacja została otwarta w 1930.

Hauptverwaltung Aufklärung (HVA) – wydzielona struktura organizacyjna politycznego wywiadu zagranicznego Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego NRD (Ministerium für Staatssicherheit – MfS).

Miejsce Pamięci Berlin-Hohenschönhausen (niem. Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen) jest muzeum otwartym w 1994 w budynku byłego centralnego więzienia śledczego Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego (Ministerium für Staatssicherheit – MfS). Znajduje się przy Genslerstraße 66 w Alt-Hohenschönhausen, od 2001 wchodzącej w skład dzielnicy Berlin-Lichtenberg. W czasie II wojny światowej na tym terenie znajdował się obóz dla jeńców wojennych. W okresie lat 1945–1946, mieścił się sowiecki obóz dla internowanych pod nazwą „Obóz Specjalny Nr 3" (Speziallager Nr. 3), a następnie po kilku latach – centralne radzieckie więzienie śledcze w Niemczech. Po powstaniu NRD (w latach 1951–1990) Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego wykorzystywało obiekt jako centralny areszt śledczy. Główny budynek zbudowano w latach 1960–1961. Elementem ekspozycji jest wagon więźniarka, nazywana „Grotewohl-Express”.