Stary Tomyśl (przystanek kolejowy)

Stary Tomyśl (pol. hist. Tomyśl) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl.

Dwór w Starym Tomyślu – zabytkowy, barokowy dwór, położony we wsi Stary Tomyśl, w powiecie nowotomyskim, w województwie wielkopolskim. Barokowy dworek wzniesiono pod koniec XVIII wieku dla ówczesnych właścicieli Starego Tomyśla, Szołdrskich. Ostatnim właścicielem był Niemiec, Maksymilian von Poncet. Jest to budynek parterowy, o mieszkalnym poddaszu, z mansardowym dachem. Zbudowany został z cegły. W fasadzie umieszczony ryzalit, zwieńczony wolutowym szczytem. Przy dworze znajduje się zabytkowy park z pomnikami przyrody: cisem zwyczajnym oraz lipą drobnolistną. Jeszcze przed dworem znajduje się pałac z 1916 roku, wybudowany dla ostatniego właściciela, który przeszedł w latach 70. na potrzeby szkoły. Dobudowane zostały wówczas dwa piętra.

Kozielaski – dawny wąskotorowy kolejowy przystanek osobowy w Starym Tomyślu, w gminie Nowy Tomyśl, w powiecie nowotomyskim, w województwie wielkopolskim, w Polsce. Został wybudowany w 1898 roku razem z linią do Wąsowa.

Kozie Laski (nazwa oboczna: Kozielaski) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Wytomyśl – osada leśna w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl.

Nowy Tomyśl – dawny wąskotorowy kolejowy przystanek osobowy w Nowym Tomyślu, w województwie wielkopolskim, w Polsce. Został wybudowany w 1898 roku razem z linią do Wąsowa.

Glinno (niem. Glinau) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Nowy Tomyśl. Wieś powstała w 1701 r. jako osada olęderska. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Glinno Olendry należała do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Glinno Olendry należała do okręgu lutomyślskiego i stanowiła część rozległego majątku Tomyśl stary, którego właścicielem był wówczas Hangsdorf. W skład majątku Tomyśl stary wchodziło łącznie 13 wsi. Według spisu urzędowego z 1837 roku Glinno Olendry liczyła 783 mieszkańców i 113 dymów (domostw). W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Glinno, po jej zniesieniu w gromadzie Nowy Tomyśl-Północ. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego. W miejscowości znajduje się Sala Królestwa dwóch zborów Świadków Jehowy.

Glinno – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Glinno z siedzibą GRN w Glinnie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie nowotomyskim w woj. poznańskim, na mocy uchwały nr 30/54 WRN w Poznaniu z dnia 5 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Glinno, Przyłęk i Stary Tomyśl ze zniesionej gminy Nowy Tomyśl w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 25 członków gromadzkiej rady narodowej. Gromadę zniesiono 1 stycznia 1960, a jej obszar włączono do nowo utworzonej gromady Nowy Tomyśl-Północ w tymże powiecie.

Lądowisko Nowy Tomyśl – lądowisko sanitarne w Nowym Tomyślu, w województwie wielkopolskim, położone przy ul. Poznańskiej 30. Przeznaczone jest do wykonywania startów i lądowań śmigłowców sanitarnych i ratowniczych w dzień i w nocy o dopuszczalnej masie startowej do 5700 kg. Oficjalne otwarcie odbyło się 28 października 2011 Zarządzającym lądowiskiem jest Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej im. doktora Kazimierza Hołogi w Nowym Tomyślu. W roku 2012 zostało wpisane do ewidencji lądowisk Urzędu Lotnictwa Cywilnego pod numerem 118

Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa powstało w maju 1985 r. na terenie Parku Kultury i Wypoczynku w Nowym Tomyślu. Muzeum jest oddziałem zamiejscowym Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie. Powstanie Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa w Nowym Tomyślu związane jest z ponad 200-letnią tradycją uprawy chmielu i wikliniarstwa w rejonie Nowego Tomyśla, Miedzichowa i Trzciela.

Park Kultury i Wypoczynku im. Feliksa Szołdrskiego – teren zielony we wschodniej części Nowego Tomyśla. W jego obrębie od 1974 na terenie parku działa Ogród Zoologiczny, zajmujący ponad 5 ha. Na terenie parku znajdują się dwa obiekty – stylizowany dworek myśliwski z drewna zbudowany w 1977 i zabytkowa chata olęderska z końca XVIII wieku. Oba wykorzystywane są przez Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa. Parkiem administruje jednostka organizacyjna gminy Nowy Tomyśl o nazwie Park Miejski. Park przecina szeroki deptak zakończony rondem z herbem Nowego Tomyśla.

Ogród Zoologiczny w Nowym Tomyślu – ogród zoologiczny zlokalizowany w Nowym Tomyślu.