Bożkówek

Królik (niem. Kaninchen-Berg, Królicze, Szarak, 460 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Sowich.

Sobaniów (niem. Luisenhain) – osada w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda.

Czajka (niem. Hochenberg, 533 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Sowich.

Parafia Świętych apostołów Piotra i Pawła w Bożkowie – parafia w Bożkowie, w dekanacie noworudzko-słupieckim diecezji świdnickiej. Była erygowana w XIV w. Jej proboszczem jest ks. mgr Tomasz Nuckowski.

Kościół Świętych Piotra i Pawła w Bożkowie – zabytkowy kościół – główna świątynia parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Bożkowie ufundowana przez Johanna Ernsta von Götzena (1667–1707) i wzniesiona pod koniec jego życia w latach 1704–1708, w stylu barokowym.

Koszyn (do 1945 r. niem. Koschen b. Eckersdorf) – osada w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda.

Sztuczna ruina w Bożkowie – zabytkowa ruina w Bożkowie (województwo dolnośląskie). Sztuczna ruina wzniesiona w 1800 przez Antona Aleksandra von Magnisa (1780-1817) w pałacowym parku.

Pałac w Bożkowie – zabytkowy pałac z XVI w. wzniesiony przez hrabiego von Magnisa we wsi Bożków w województwie dolnośląskim.

Kościół św. Bartłomieja w Czerwieńczycach – zabytkowy kościół we wsi Czerwieńczyce, w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda. Kościół filialny parafii w Bożkowie wybudowany w XV w. Według inwentarza z 1631 na wieży kościelnej były cztery dzwony, jeden z herbem Tschischwitza. W tym czasie sędzia we wsi nosił to nazwisko. Świątynię przebudowano w 1686. W kruchcie pod wieżą znajduje się płycina z kartuszem zawierającym herb radcy dworskiego Johanna Lorenza Degnera von Degenheimba z inicjałami I. L. D. V. D.H, oraz z cyframi na rogach dającymi rok jego przebudowy – 1668. Ten sam herb znajduje się w portalu dworu w Wojborzu. Johann Lorenz (Jan Wawrzyniec) Degner von Degenheimb, rotmistrz wojsk cesarskich był synem Henryka (zm. przed 1668), pułkownika wojsk cesarskich, który od Katarzyny, baronowej von Traun w 1653 kupił majątki Wojbórz i Stary Waliszów.

Bożków (tuż po wojnie Narożno, niem. Eckersdorf) – wieś w Polsce, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Nowa Ruda. Wieś leży w dolinie Bożkowskiego Potoku, w obniżeniu między trzema pasmami górskimi – Górami Stołowymi, Sowimi i Bardzkimi, na terenie Obniżenia Bożkowa. W latach 1945–1954 i 1973–1976 miejscowość była siedzibą gminy Bożków. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Bożków. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie wałbrzyskim.

Bożków – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Bożków z siedzibą GRN w Bożkowie utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie kłodzkim w woj. wrocławskim, na mocy uchwały nr 17/54 WRN we Wrocławiu z dnia 2 października 1954. W skład jednostki weszły obszary dotychczasowych gromad Bożków, Święcko, Gorzuchów i Czerwieńczyce ze zniesionej gminy Bożków w tymże powiecie. 13 listopada 1954 (z mocą obowiązującą wstecz od 1 października 1954) gromada weszła w skład nowo utworzonego powiatu noworudzkiego w tymże województwie, gdzie ustalono dla niej 24 członków gromadzkiej rady narodowej. 1 stycznia 1972 do gromady Bożków włączono obszar zniesionej gromady Wojbórz w tymże powiecie. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej. 1 stycznia 1973, tym razem w powiecie noworudzkim, reaktywowano gminę Bożków (zniesiono ją ponownie 2 lipca 1976.

Bożków – dawna gmina wiejska istniejąca w latach 1945–1954 i 1973–1976 w woj. wrocławskim, a następnie wałbrzyskim (dzisiejsze woj. dolnośląskie). Siedzibą władz gminy był Bożków. Gmina Bożków powstała po II wojnie światowej na terenie tzw. Ziem Odzyskanych (tzw. II okręg administracyjny – Dolny Śląsk). 28 czerwca 1946 gmina – jako jednostka administracyjna powiatu kłodzkiego – weszła w skład nowo utworzonego woj. wrocławskiego. Według stanu z 1 lipca 1952 gmina składała się z 8 gromad: Bożków, Czerwieńczyce, Gorzuchów, Łączna, Słupiec (1967–72 miasto), Święcko, Wilcza i Wojbórz. Gmina została zniesiona 29 września 1954 wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin. Jednostkę reaktywowano 1 stycznia 1973 w (utworzonym w 1954) powiecie noworudzkim w tymże województwie. 1 czerwca 1975 gmina weszła w skład nowo utworzonego woj. wałbrzyskiego. 2 lipca 1976 gmina została zniesiona, a jej obszar włączony do gmin: Kłodzko (obszary sołectw: Gorzuchów, Łączna, Święcko, Wilcza i Wojbórz), Nowa Ruda (obszary sołectw Bożków i Czerwieńczyce).