Szkoła przy ul. Cegielskiego 1 w Poznaniu

VIII Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (pot. „Ósemka”) – liceum znane głównie z profili matematyczno-fizyczno-informatycznych (Informatyczna Klasa Akademicka, Matematyczna Klasa Akademicka, Fizyczna Klasa Akademicka), matematyczno-geograficznych (Ekonomiczna Klasa Akademicka) oraz biologiczno-chemicznych (Patronackie Klasy Medyczne).

Zespół Szkół Odzieżowych im. Władysława Stanisława Reymonta – szkoła ponadgimnazjalna w Poznaniu.

Liceum Ogólnokształcące św. Marii Magdaleny w Poznaniu (Ad sanctam Mariam Magdalenam, nazywane też Marynką) – najstarsza poznańska szkoła ponadpodstawowa, zlokalizowana w zabytkowym budynku przy ul. Garbary 24. Przez niektórych historyków (m.in. prof. Zygmunta Borasa) uważana za najstarszą świecką szkołę polską działającą do dziś.

Collegium św. Marii Magdaleny w Poznaniu – gmach Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego, zlokalizowany przy ulicy o tej samej nazwie. Powstał w 1890 jako budynek dla Związku Kobiet „Ojczyzna”.

Muzeum Prowincji św. Franciszka z Asyżu – muzeum franciszkańskie, prowadzone przez Prowincję św. Franciszka z Asyżu w Poznaniu (Kościół św. Franciszka Serafickiego).

Prowincja św. Franciszka z Asyżu Zakonu Braci Mniejszych w Poznaniu − jedna z pięciu aktualnie istniejących prowincji Zakonu Braci Mniejszych − franciszkanów − w Polsce.

Kościół św. Franciszka Serafickiego w Poznaniu zwany zazwyczaj Kościołem bernardynów – barokowy kościół i przylegający do niego klasztor znajdują się przy ul. Garbary 22 naprzeciwko Placu Bernardyńskiego. Od 2017 r. wielkopostny kościół stacyjny.

Parafia św. Franciszka Serafickiego w Poznaniu – rzymskokatolicka parafia w dekanacie Poznań – Stare Miasto obejmująca terytorialnie okolice południowej części ulicy Garbary. Parafia prowadzona jest przez ojców franciszkanów. Przy kościele znajduje się klasztor, w którym mieści się kuria prowincjonalna. Od 2022 proboszczem parafii jest o. dr Ambroży Jarosław Okroy.

Park Tadeusza Mazowieckiego – park zlokalizowany na terenie Poznania na Starym Mieście wzdłuż lewego brzegu Warty, między mostami Królowej Jadwigi i św. Rocha. Obszarowo pokrywa się w części z dawnym Placem Zjednoczenia.

Kościół Przemienienia Pańskiego w Poznaniu – późnogotycka świątynia przy zbiegu ulic Długiej i Garbary w Poznaniu należąca do Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego á Paulo.

Pecowin – kompleks przemysłowy przy ul. Mostowej 11 na Grobli w Poznaniu. Zespół zabudowań fabrycznych, służących dawniej Zakładom Przemysłu Przetworów Żywnościowych Pecowin, które należały do kupca Wincentego Paetza. Zakłady istniały już wcześniej, ale w 1928 zostały przeniesione w to miejsce, do kompleksu zaprojektowanego przez Stefana Sawickiego. Architektura obiektów należy do bardzo oszczędnej, pozbawiona jest okazałych dekoracji i ornamentów. Główny budynek ma trzy piętra. Oprócz tego zrealizowano garaże i magazyny z dużym zegarem. Pecowin zaczynał działalność od produkcji octu. Z czasem znacząco się rozwinął i produkował musztardę, marynaty, konserwy jarzynowe i owocowe, marmoladę, ogórki konserwowe w puszkach oraz soki owocowe. Towar eksportowany był nawet do USA. Z Pecowinem sąsiadował Likwowin (Zjednoczone Fabryki Wódek i Likierów) - Wincenty Paetz był w nich udziałowcem. Obiekty Likwowinu pochodzą z 1930 i zaprojektowane zostały także przez Stefana Sawickiego na rogu ulic Wierzbowej i Mostowej, w równie oszczędnych formach. Jedynie elewacja od strony ul. Wierzbowej nosiła cechy reprezentacyjne. Bezpośrednio do zabudowań fabrycznych przylega willa właściciela w formie pałacyku. W pobliżu znajdują się także Muzeum Etnograficzne (dawna Loża Masońska) i Instytut Zachodni, natomiast architekturę przemysłową reprezentuje nieodległa Fabryka Zeylanda.

Wstęga Warty – neomodernistyczny apartamentowiec zlokalizowany nad brzegiem Warty w centrum Poznania, w dzielnicy Grobla, opodal skweru Łukasiewicza. Budynek został zaprojektowany przez Jerzego Gurawskiego i Przemysława Cieślaka, a wybudowany przez firmę Skanska S.A. i oddany do eksploatacji w 2000. Był pierwszym luksusowym apartamentowcem w Poznaniu po roku 1945. Do wykonania zastosowano m.in. materiały drewniane. Elewacja wpasowana w otoczenie poprzez zastosowanie miękkiego, wijącego się przebiegu w terenie. Na elewacji od strony rzeki zaprojektowano balkony. Budynek mieści m.in. basen i siłownię.