Gmina Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich w Krakowie

Zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w Krakowie – jeden z trzech zborów adwentystycznych w Krakowie (obok nowohuckiego i międzynarodowego), należący do okręgu wschodniego diecezji południowej Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego w RP.

Galeria Zderzak – prywatna galeria sztuki, należąca do Marty Tarabuły, działająca w budynku przy al. Juliusza Słowackiego 58/10 w Krakowie. Galeria powstała w 1985 w Krakowie jako prywatna, niezależna instytucja, działająca poza cenzurą i w opozycji do ówczesnych instytucji sztuki – zarówno państwowych, jak i kościelnych. Dziś Zderzak jest jedyną polską prywatną galerią, której historia zaczęła się w czasach komunizmu i wyprzedziła okres transformacji ustrojowej. Celem Galerii było prezentowanie najciekawszych zjawisk w młodej polskiej sztuce – w połowie lat osiemdziesiątych była to fala „powrotu do malarstwa” i sztuka Neue Wilde. Metodą – zderzanie sztuki żywej, aktualnej z tradycyjnie nastawionym środowiskiem artystycznym Krakowa. Galeria bierze udział w zagranicznych (od 1993) i krajowych (od 1989) targach sztuki. Wśród polskich galerii prywatnych była pionierem w przecieraniu międzynarodowych szlaków handlowych. Otwierała swoje stoiska w: Hamburgu, Frankfurcie nad Menem, Berlinie, Dreźnie, Paryżu, Madrycie, Sztokholmie, Wiedniu, Chicago, Krakowie, Poznaniu, Katowicach, Bytomiu. Organizowała wystawy m.in. w: Erfurcie, Frankfurcie nad Odrą, Berlinie, Wiedniu, Budapeszcie, Kolonii, Rzymie, Sztokholmie, Madrasie, Lucknow, Ibizie, Poznaniu, Warszawie, Łodzi i wielu innych miejscowościach, chociaż nigdy nie była cyrkiem objazdowym. Dwa razy tygodnik „Polityka” wybierał Galerię Zderzak najlepszą galerią w kraju (1997, 2005). Prezydent Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa odznaczył ją medalem zasługi (2005). Wydawnictwa Galerii otrzymywały nagrody i wyróżnienia w konkursach wydawniczych, w 2003 r. wyróżnienie otrzymała publikacja „Brudnopisy” Tomasza Ciecierskiego, a już rok później (2004) skromny „Ubu Król” Jana Młodożeńca został wybrany najpiękniejszą książką. Najnowsze wyróżnienie za rok 2010 przyznano książce „Skromne czuwanie” (Polskie Towarzystwo Wydawców Książek, Najpiękniejsze Książki Roku) Jedną z najważniejszych sfer działania Galerii są odkrycia artystyczne. Instytucja ułatwia młodym artystom wejście w świat sztuki, często sięgając po prace studentów Szkół Artystycznych. Tu debiutowali Wilhelm Sasnal i Joanna Rajkowska, Ryszard Grzyb i Grzegorz Sztwiertnia, Paweł Książek i Monika Szwed, Krzysztof Zieliński i Basia Bańda, Marcin Maciejowski i Rafał Bujnowski, i wielu innych. Tutaj, zaraz po powrocie z zagranicy, pojawili się nieznani jeszcze polskiej publiczności Marta Deskur i Cezary Bodzianowski. Kolekcja stała zawiera kilka zwartych zespołów prac. Należą do nich: dzieła z kręgu nowej ekspresji lat 80. obrazy, gwasze i rysunki Andrzeja Wróblewskiego prace z kręgu malarstwa materii początku lat 60. prace Jarosława Modzelewskiego prace Grzegorza Sztwiertni prace na papierach, obrazy, książki autorskie Zbigniewa Makowskiego obrazy i akwarele Stefana Gierowskiego prace graficzne Zdzisława Nitki fotografie artystów z kręgu „fotorealistów” Oprócz wymienionych wyżej zwartych zespołów tematycznych Galeria posiada również w swoich zbiorach od jednej do kilkudziesięciu prac różnych autorów, m.in.: Barbary Bańdy, Anny Marii Bauer, Cezarego Bodzianowskiego, Rafała Bujnowskiego, Michała Cały, Tomasza Ciecierskiego, Andrzeja Cisowskiego, Ignacego Czwartosa, Marty Deskur, Jana Dobkowskiego, Wojciecha Głogowskiego, Pawła Jarodzkiego, Piotra Jarosa, Juliana O. Jończyka, Jerzego Kałuckiego, Pawła Książka, Piotra Kurki, Konrada Kuzyszyna, Zbigniewa Libery, Piotra Lutyńskiego, Marcina Maciejowskiego, Jadwigi Maziarskiej, Jana Młodożeńca, Piotra Młodożeńca, Stanisława Młodożeńca, Mariana Oslislo, Anny Ostoyi, A.R. Pencka, Igora Przybylskiego, Roberta Rumasa, Łukasza Skąpskiego, Marka Sobczyka, Radosława Szlagi, Moniki Szwed, Janusza Tarabuły, Małgorzaty Turewicz-Lafranchi, Szymona Urbańskiego, Wojciecha Wilczyka, Olgi Wolniak, Krzysztofa Zielińskiego, Jacka Ziemińskiego, Jakuba Juliana Ziółkowskiego, Ireneusza Zjeżdżałki, Kerstin Zollna. Galeria zajmuje się także działalnością wydawniczą, wydała ponad 100 publikacji związanych ze sztuką, wernisażami i wystawami.

Nowy Kleparz – trójkątny plac targowy w Krakowie położony w dzielnicy I Stare Miasto, na Kleparzu, pomiędzy ulicą Długą i aleją Juliusza Słowackiego. Jest też ważnym węzłem przesiadkowym dla autobusów i tramwajów. Ukształtowany około 1320 roku jako plac targowy przy drodze biegnącej z Krakowa na północ. Jego położenie potwierdziła lokacja miasta Kleparza. W XVI i XVII wieku był nazywany „portem lądowym ziemi krakowskiej” ze względu na odbywające się tu co tydzień targi zboża. Jego znaczenie wzrosło w XIX wieku, po rozszerzeniu granic miasta na północ. W 1951 roku został przemianowany na plac Nowy Kleparz. Obecnie na placu znajduje się targowisko w zarządzie Spółki Kupieckiej „Nowy Kleparz” i jego powierzchnia jest zabudowana typową architekturą targową (kramy itp.). Na południowym krańcu placu stoi statua Matki Bożej. W sąsiedztwie placu znajdują się przystanki autobusowe i tramwajowe oraz dworzec autobusowy z pętlą. Stanowią one jeden z ważniejszych węzłów przesiadkowych na północy Krakowa. Pętla powstała w 1961 roku na miejscu starego placu handlowego.

Kamienica przy ulicy Długiej 76 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I przy ulicy Długiej, na Kleparzu. Kamienica została wzniesiona w 1905 roku według projektu architekta Władysława Warczewskiego. 14 listopada 1988 budynek został wpisant do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.

Ulica Lubelska – ulica w Krakowie, w dzielnicy V Krowodrza, na Krowodrzy. Łączy ulicę Mazowiecką z ulicą Prądnicką.

Bastion III „Kleparz” (Fort kleparski) – standardowy fort reditowy z lat 1856–1859, znajdujący się przy ul. Kamiennej 2/4 w Krakowie. Jedyny zachowany w stanie niemal pierwotnym fort tego typu. Ze względu na położenie na newralgicznym, północnym odcinku obrony, jest to jeden z najpotężniejszych fortów rdzenia twierdzy krakowskiej. Zewnętrzny nasyp ziemny (przeciwstraż) osłania fosę, chronioną dwoma podwójnym kaponierami typu „kocie uszy”. Wał główny ma narys bastionu, stok omurowany; na wale znajdowały się stanowiska artyleryjskie. Wewnątrz wału znajduje się śródszaniec, w postaci podkowiastej, dwukondygnacyjnej, ceglanej redity, z płaszczem ziemnym do góry. Dziedzińce znajdują się między wałem i reditą, oraz wewnątrz redity. Z tyłu redity, długa szyja stanowiła trapezoidalną kaponierę, przeznaczoną do ostrzeliwania fosy przed wałem obwodu twierdzy (fosa i wał przylegały do fortu od tyłu). Szyja zakończona była potężnie rozbudowaną kaponierą tyłową, która położona była już wewnątrz linii obrony twierdzy i chroniła fort w przypadku wdarcia się nieprzyjaciela do wnętrza obwodu i ataku na fort z od strony miasta. Obiekt ten miał własny ceglany, jednokondygnacyjny dziedziniec. Główną bramę chroniły dwie basteje. Taka niezwykła konstrukcja z dwiema kaponierami wynikała z włączenia fortu w obwód wału twierdzy. Bastion kleparski pełnił zatem podwójną funkcję: chronił główną linię obrony całej twierdzy, a równocześnie stanowił jednostkę autonomiczną. W latach sześćdziesiątych XIX w. fort ten był niemal nie do zdobycia, ze względu na swą rozbudowaną strukturę obrony. Ze względu na szybki postęp technologiczny, w latach osiemdziesiątych XIX w. stał się przestarzały. W 1884 do fortu dobudowano poprzecznice ze schronami na wale, a w 1909 koszary. Fort nie brał udziału w działaniach wojennych. W okresie międzywojennym kontrolowany przez wojsko, w czasie II wojny światowej Niemcy więzili w nim jeńców radzieckich. Po wojnie szczęśliwie ocalał, mimo planów rozbiórki. Od roku 1954 nastąpiła jego zabudowa i zniekształcenie fos. Gospodarz, Piwnice Win Importowanych, dobudowały budynek biurowy, szpecący bryłę fortyfikacji. W 1997 obiekt został częściowo odrestaurowany przez następnego użytkownika, przedsiębiorstwo „Vinfort”. Mieści obecnie piwnicę win importowanych oraz – w tzw. kaponierze środkowej – klub muzyczny „Forty Kleparz”. W 2001 na wewnętrznym dziedzińcu (we fragmencie dawnej fosy wału twierdzy, między kaponierą tyłową a szyjną) urządzono parking. Obiekt bardzo atrakcyjny, z ozdobnymi obramieniami okien i drzwi, rzygaczami itp.; zachowany w stanie bardzo dobrym, łącznie z częściowym wyposażeniem, jak np. wrota drewniane ze strzelnicami w furtach i bramach oraz portale kamienne. Otacza go Park Kleparski.

5 Wojskowy Szpital Kliniczny z Polikliniką – Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej im. gen. bryg. prof. Mariana Garlickiego (5 WSzK) – samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej będący szpitalem, utworzony przez Ministerstwo Obrony Narodowej. Znajduje się w Krakowie przy ul. Wrocławskiej 1–3.

Ulica Oskara Kolberga – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kleparzu. Łączy ulicę Krowoderską z ulicą Jerzego Żuławskiego. Jest jednojezdniowa.

Kamienica przy ulicy Szlak 29 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ul. Szlak, na Kleparzu. Kamienica została wzniesiona w 1886 roku według projektu architekta Karola Żychonia. W 1920 roku została wybudowana oficyna budynku, zgodnie z projektem Franciszka Mączyńskiego. W 1929 roku drugie piętro kamienicy zostało nadbudowane zgodnie z koncepcją Józefa Marendy. Budynek został wpisany do gminnej ewidencji zabytków. Znajduje się na obszarze Kleparza, którego układ urbanistyczny został wpisany 25 stycznia 1984 do rejestru zabytków.

Brainly.pl – edukacyjny serwis społecznościowy typu Q&A (Questions and Answers), służący do wzajemnej pomocy uczniowskiej. Portal został uruchomiony we wrześniu 2009 roku pod nazwą Zadane.pl.

Kamienica przy ulicy Szlak 19 – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ul. Szlak, na Kleparzu. Kamienica została wzniesiona w 1893 roku według projektu architekta Józefa Pakiesa. W 1912 roku trzecie piętro budynku zostało nadbudowane. Kamienica została wpisana do gminnej ewidencji zabytków. Znajduje się na obszarze Kleparza, którego układ urbanistyczny został wpisany 25 stycznia 1984 do rejestru zabytków.

Aleja Juliusza Słowackiego – aleja w Krakowie, położona w północno-zachodniej części miasta, znajdująca się pomiędzy Nową Wsią i Krowodrzą, czyli dzielnicą V Krowodrza a Piaskiem i Kleparzem, czyli dzielnicą I Stare Miasto. Biegnie z południa na północ i jest jedną z ulic tworzących II obwodnicę Krakowa. Jej przedłużeniem na północ jest al. 29 listopada, a na południe al. Adama Mickiewicza. Aleję tworzą dwie trójpasmowe ulice rozdzielone pasem zieleni. Razem z al. Adama Mickiewicza i al. Zygmunta Krasińskiego tworzą ciąg komunikacyjny nazywany popularnie Alejami Trzech Wieszczów. Dawniej była to ulica zwyczajowo zwana Wałową, a oficjalnie od 1890 do 1912 roku była to ulica Jana Kilińskiego.