London Palladium

Savile Row – ulica w Londynie, w dzielnicy Mayfair, na terenie gminy City of Westminster znana z licznych warsztatów krawieckich szyjących odzież męską na zamówienie. Jej nazwa pochodzi od panieńskiego nazwiska lady Dorothy Savile, żony Richarda Boyle'a, hrabiego Burlington. Krawiectwo na Savile Row, adresowane głównie do elitarnych konsumentów, rozpoczęło się wkrótce po powstaniu ulicy i rozwinęło się w XIX w. Wśród ubierających się na Savile Row byli m.in. Winston Churchill, Charlie Chaplin, Horatio Nelson i Napoleon III, a z postaci współczesnych m.in. Tom Cruise, Sean Connery, Michael Caine, Bryan Ferry oraz Gregory Peck. W latach 1870–1912 na Savile Road miało swoją siedzibę Królewskie Towarzystwo Geograficzne. Od 3 lipca 1968 pod nr. 3 mieściła się firma płytowa „Apple” zespołu The Beatles.

Absolute Classic Rock – brytyjska, siostrzana rozgłośnia radiowa niezależnego Absolute Radio nadająca w Londynie drogą naziemną FM DAB, za pośrednictwem Virgin Media i SKY oraz poprzez Internet. Absolute Classic Rock jest częścią grupy The Absolute Radio Network. Radio wcześniej znane było jako Virgin Radio Classic Rock, początkowo nadające tylko w internecie, uruchomione w roku 2000 pod nazwą Virgin Classic. 1 września 2008 ogłoszono, że Virgin Radio Classic Rock zmieni nazwę na Absolute Classic Rock od 29 września 2008.

Ordynariat Personalny Matki Bożej z Walsingham – ordynariat dla byłych członków Kościoła Anglii i Kościoła Walii, którzy w drodze konwersji przeszli do Kościoła katolickiego zachowując jednocześnie swoje tradycje liturgiczne, duchowe i duszpasterskie. Ordynariat został erygowany 15 stycznia 2011 roku przez Kongregację Nauki Wiary na mocy konstytucji apostolskiej Anglicanorum coetibus. Jego ordynariuszem jest David Arthur Waller, były duchowny anglikański. Ordynariat jest pierwszym na świecie ordynariatem personalnym dla byłych anglikanów, którzy przystąpili do pełnej wspólnoty z Kościołem katolickim. Skupia on wiernych świeckich, duchowieństwo oraz członków instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego, pierwotnie wyznających anglikanizm, a po akcie konwersji przyjmujących doktrynę katolicyzmu, albo tych, którzy otrzymują sakramenty inicjacji chrześcijańskiej w obrębie jurysdykcji ordynariatu personalnego w Anglii i Walii. Patronami ordynariatu są: Matka Boża z Walsingham oraz John Henry Newman.

Regent Street – jedna z głównych ulic handlowych w londyńskiej dzielnicy West End, popularna zarówno wśród turystów, jak i mieszkańców miasta. Została nazwana na cześć Księcia Regenta (późniejszego króla Jerzego IV Hanowerskiego) i kojarzona jest z architektem Johnem Nashem, którego układ ulic przetrwał do obecnych czasów, mimo że wszystkie oryginalne budynki (z wyjątkiem kościoła All Souls Church) zostały zastąpione. Ulica została ukończona w 1825 roku i była jednym z wczesnych przykładów planowania przestrzennego w Anglii, przełamując XVII i XVIII wieczny wzorzec. Ulica rozpoczyna się od południa przy rezydencji Księcia Regenta (Carlton House) w St James’s, przecina Piccadilly Circus oraz Oxford Circus i kończy się przy kościele All Souls Church. Stamtąd Langham Place i Portland Place prowadzą do Regent’s Park. Wszystkie budynki znajdujące się przy Regent Street są chronione jako obiekty zabytkowe, razem tworzą one Regent Street Conservation Area.

Bond Street – ulica w centralnym Londynie, na terenie gminy City of Westminster, biegnąca przez całą długość dzielnicy Mayfair, od skrzyżowania z Oxford Street na północy do skrzyżowania z Piccadilly na południu, o długości nieco ponad 800 m. Nazwa „Bond Street” jest nieformalna, choć powszechnie używana – właściwie odnosi się do ciągu dwóch ulic: Old Bond Street (ok. 200 m długości) oraz, stanowiącej jej północne przedłużenie, New Bond Street. Ulica ma charakter handlowy, uznawana jest za jedną z najbardziej ekskluzywnych na świecie. Wzdłuż ulicy mieszczą się liczne sklepy z artykułami luksusowymi, domy aukcyjne Bonhams i Sotheby’s, dom towarowy Fenwick, pasaż handlowy Royal Arcade. Wiele spośród ulokowanych tutaj sklepów zaopatruje brytyjską rodzinę królewską, o czym świadczą nadane im royal warrants (w 1986 roku odnotowano ich 37). Ulica jest stosunkowo wąska, o niewyróżniającej się pod względem architektonicznym zabudowie pochodzącej z XVIII–XXI wieku. Nazwę ulicy nosi położona w jej pobliżu stacja metra.