Beskidek (Beskid Niski)

Cerkiew pod wezwaniem Opieki Matki Bożej – dawna cerkiew greckokatolicka w Zdyni, zbudowana w 1795. Od 2009 prawosławna cerkiew parafialna. Należy do dekanatu Gorlice diecezji przemysko-gorlickiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Świątynia znajduje się na szlaku architektury drewnianej województwa małopolskiego.

Parafia Opieki Matki Bożej – parafia prawosławna w Zdyni, w dekanacie Gorlice diecezji przemysko-gorlickiej. Na terenie parafii funkcjonują 2 cerkwie: cerkiew Opieki Matki Bożej w Zdyni – parafialna cerkiew św. Bazylego Wielkiego w Koniecznej – filialna

Jaworzyna Konieczniańska (słow. Javorina, 881 m n.p.m.) – szczyt górski w Beskidzie Niskim, na granicy Polski i Słowacji. Dawniej nazywana również Jaworzyną nad Konieczną. Łemkowie z pobliskiego Regietowa nazywali go „Wielką Jaworiną”. Szczyt leży w głównym grzbiecie wododziałowym Karpat, będącym tu elementem głównego wododziału europejskiego. Wznosi się między Przełęczą Regetowską (na południowym zachodzie) oraz płytką (ok. 650 m n.p.m.) przełączką oddzielającą go od szczytu Beskidek (na północnym wschodzie). Masyw Jaworzyny ma kształt słabo wygiętego rogalika, którego większa część znajduje się już na terytorium Słowacji. Od najwyższego punktu grzbiet opada łukiem ku południowemu wschodowi, a później ku południu, kończąc się punktem zwanym Paledovka (778 m n.p.m.) nad Regetovką i Becherovem. Górę budują osadowe utwory fliszu karpackiego z okresu paleocenu – eocenu. W szczytowych partiach są to głównie okruchowe piaskowce warstw zlínskich. Stoki wewnętrznej części "rogalika", poniżej poziomicy ok. 700 m n.p.m., pokrywają rozległe, stare (plejstocen – holocen) pokrywy osuwiskowe. Stoki, w górnych partiach słabiej rozczłonkowane, niżej pocięte są dolinkami drobnych cieków wodnych, spływających w kierunku północno-zachodnim do Regetówki, w kierunku północno-wschodnim do Kamenca, a w kierunku południowo-zachodnim do potoku Regetovská voda (dopływ Kamenca). Cały masyw Jaworzyny pokrywają lasy, głównie bukowe, w dużej części zbliżone składem gatunkowym do pierwotnej puszczy karpackiej. Na nielicznych polankach (m.in. na samym szczycie) i w rozluźnieniach drzewostanu występuje bogata flora roślin zielnych, m.in. kilka gatunków storczyków, lilia złotogłów, tojad mocny i in.. Na północno-wschodnim stoku grzbietu Jaworzyny, opadającym ku dolinie potoku Riečka, już na terenie Słowacji, znajduje się rezerwat przyrody Becherovská tisina, chroniący największe skupisko cisów na terenie słowackich Karpat fliszowych. U południowych podnóży wzniesienia Paledovka, na wysokości ok. 520 m n.p.m., znajduje się rezerwat przyrody Regetovské rašelinisko, chroniący niewielkie podgórskie torfowisko i zespół roślinności terenów podmokłych. Piesze szlaki turystyczne: Wysowa-Zdrój – Przełęcz Regetowska (646 m n.p.m.) – Jaworzyna Konieczniańska (881 m n.p.m.) – Konieczna

Cmentarz wojenny nr 52 – Zdynia – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Dušana Jurkoviča znajdujący się we wsi Zdynia w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do I Okręgu Cmentarnego Nowy Żmigród. Obiekt znajduje się na cmentarzu wiejskim, położonym bezpośrednio przy drodze wojewódzkiej 977 Konieczna – Gorlice. Zajmuje powierzchnię około 125 m², otoczony jest kamiennym murem. Na cmentarzu zrekonstruowano kilka drewnianych krzyży łacińskich i prawosławnych. Pochowanych tu było prawdopodobnie 46 żołnierzy w dwóch grobach zbiorowych oraz 3 pojedynczych, poległych w lutym 1915 roku: 17 Rosjan, 29 Austriaków z 47 IR, 14 LIR. Na terenie cmentarza znajduje się kamienny pomnik zwieńczony krzyżem, na którym zachowała się oryginalna tablica kamienna z inskrypcją w języku niemieckim.

Zdynia (dodatkowa nazwa w j. łemkow. Ждыня, trb. Żdynia) – wieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie. Leży nad rzeką Zdynia. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego. Integralne części miejscowości: Ług, Sidława.

Przełęcz Regetowska (słow. Sedlo Regetovská voda, 646 m n.p.m.) – przełęcz w Beskidzie Niskim, na granicy Polski i Słowacji. Przełęcz Regetowska rozdziela szczyty Jaworzyna Konieczniańska (881 m n.p.m.) i Obycz (Obič, Karkuláž – 788 m n.p.m.). Dzieli pasma Gór Hańczowskich po stronie polskiej i Busova po stronie słowackiej. Przez przełęcz biegnie droga gruntowa z polskiej wsi Regietów do słowackiej wsi Regetovka. Do roku 2007 na przełęczy działało turystyczne przejście graniczne. Poprzednią (patrząc od zachodu) przełęczą w granicznym łańcuchu Karpat jest Przełęcz Wysowska, następną – Przełęcz Dujawa.

Przejście graniczne Wysowa-Zdrój-Regetovka – polsko-słowackie przejście graniczne na szlaku turystycznym w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie, na przełęczy regetowskiej, na zlikwidowane w 2007.

Ług – część wsi Zdynia w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Uście Gorlickie. Leży nad rzeką Zdynia.

Kaplica Przeniesienia Relikwii św. Mikołaja Cudotwórcy z Miry Licejskiej do Bari – zabytkowa czasownia prawosławna znajdująca się w Regietowie. Należy do parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Gładyszowie, w dekanacie Gorlice diecezji przemysko-gorlickiej Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.

Kamienny Wierch (776 m n.p.m.) – zalesiony szczyt górski w południowo-zachodniej części Beskidu Niskiego, należący do tzw. Hańczowskich Gór Rusztowych. Jego zachodnie zbocze opada w dół doliny Białej. Przez szczyt nie przebiega żaden oznakowany szlak turystyczny, choć w latach 30. XX wieku wierzchołek znajdował się na trasie Głównego Szlaku Karpackiego

Popowe Wierchy – szczyt (grzbiet) górski o wysokości 684 m n.p.m. we wschodniej części Pasma Magurskiego w Beskidzie Niskim. Szczyt położony jest pomiędzy dolinami rzeki Zdynii wraz z potokiem Roztoka (od południa i południowego wschodu) oraz potoku Gładyszówka (od północy). Wierzchołek Popowych Wierchów jest zalesiony, przez co nie ma walorów widokowych.

Cmentarz wojenny nr 51 – Rotunda – austriacki cmentarz z I wojny światowej, obecnie całkowicie zrekonstruowany (stan na czerwiec 2021), usytuowany na szczycie góry Rotunda w Beskidzie Niskim w pobliżu miejscowości Regietów. Założenie cmentarza zaprojektował Dušan Jurkovič. Pochowano tu 42 żołnierzy austro-węgierskich oraz 12 rosyjskich poległych w lutym i marcu 1915 roku. Obiekt na planie koła otoczony jest kamiennym murkiem. Pierwotnie stało na cmentarzu 5 wysokich drewnianych wież – krzyży utrzymanych w stylistyce łemkowskiej – centralna o wysokości 16 metrów i 4 poboczne, 12 – metrowe. W maju 1979 wszystkie wieże były jeszcze oszalowane. W roku 1980 cmentarz został wpisany do rejestru zabytków, jednak nie rozpoczęto żadnych prac konserwatorskich. Wtedy zachowane były jeszcze fragmenty trzech z pięciu drewnianych wież. W osiemdziesiątą rocznicę Operacji Gorlickiej (maj 1915) w 1995 roku rozpoczęto przy pomocy Austriackiego Czarnego Krzyża oczyszczanie i zabezpieczanie terenu cmentarza. Z inicjatywy SKPB w Warszawie zawiązano Stowarzyszenie Społeczny Komitet Odbudowy Cmentarza Wojennego na Rotundzie. W roku 2004, dzięki pomocy finansowej Austriackiego Czerwonego Krzyża wykonano nowe 24 krzyże nagrobne i tablice z nazwiskami. W roku 2008 przeprowadzono rekonstrukcję jednej z wież, a w kolejnym roku – drugiej. W 2013 roku postawiono fundamenty pod kolejną mniejszą wieżę a na jesieni 2014 została ukończona. W roku 2016 powstały dwie ostatnie odbudowane wieże. Na kamiennej tablicy inskrypcyjnej z wykutym krzyżem maltańskim i czterowierszem w języku niemieckim, autorstwa Hansa Hauptmanna. W tłumaczeniu brzmi on: