Falkenberg (Berlin)

Wartenberg, Berlin-Wartenberg – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta.

Neu-Hohenschönhausen, Berlin-Neu-Hohenschönhausen – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta.

Miejsce Pamięci Berlin-Hohenschönhausen (niem. Gedenkstätte Berlin-Hohenschönhausen) jest muzeum otwartym w 1994 w budynku byłego centralnego więzienia śledczego Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego (Ministerium für Staatssicherheit – MfS). Znajduje się przy Genslerstraße 66 w Alt-Hohenschönhausen, od 2001 wchodzącej w skład dzielnicy Berlin-Lichtenberg. W czasie II wojny światowej na tym terenie znajdował się obóz dla jeńców wojennych. W okresie lat 1945–1946, mieścił się sowiecki obóz dla internowanych pod nazwą „Obóz Specjalny Nr 3" (Speziallager Nr. 3), a następnie po kilku latach – centralne radzieckie więzienie śledcze w Niemczech. Po powstaniu NRD (w latach 1951–1990) Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego wykorzystywało obiekt jako centralny areszt śledczy. Główny budynek zbudowano w latach 1960–1961. Elementem ekspozycji jest wagon więźniarka, nazywana „Grotewohl-Express”.

Dom Lemke, Dom Miesa van der Rohe (niem. Haus Lemke, Mies van der Rohe Haus) – willa w Berlinie w dzielnicy Alt-Hohenschönhausen nad jeziorem Obersee wzniesiona w latach 1932–1933 według projektu Ludwiga Miesa van der Rohego, zabytek architektury.

Lichtenberg – jedenasty okręg administracyjny (Verwaltungsbezirk) Berlina, położony we wschodniej części miasta.

Alt-Hohenschönhausen, Berlin-Alt-Hohenschönhausen – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Lichtenberg. Od 1 października 1920 w granicach miasta.

Berlin (niem. Berlin, Hauptstadt der DDR) – miejska jednostka administracyjna istniejąca w latach 1949–1990, pokrywająca się z sektorem radzieckim Berlina obejmującym centrum i wschodnie dzielnice miasta, który stanowił formalnie terytorium odrębne od Niemieckiej Republiki Demokratycznej, niemniej ta ostatnia oficjalnie rościła sobie prawo do uczynienia sektora swoją stolicą, ale roszczenie to nie znalazło powszechnego uznania dyplomatycznego de iure, w przeciwieństwie do praktyki de facto.