place

Glinik Mariampolski

Dzielnice i osiedla miast województwa małopolskiegoGeografia Gorlic
Rafineria Glimar 01
Rafineria Glimar 01

Glinik Mariampolski – dawniej (do 1954) samodzielna wieś, obecnie nieformalna dzielnica w północnej części Gorlic. Wieś znana była już jako Glinik w średniowieczu. Przełomowym momentem w jej historii było otwarcie na jej obszarze rafinerii ropy naftowej (jednej z trzech największych w Galicji) i zakładu narzędziowo-naprawczego przez Kanadyjczyka Williama Garveya i Austriaka Johna Simeona Bergheima. Miejscowość stała się przemysłowym przedmieściem. Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 142 budynkach w Gliniku Maryampolskim na obszarze 274 hektarów mieszkało 966 osób, w większości byli polskojęzycznymi katolikami, ale też 26 było żydami, 7 ewangelikami, 67 posługiwało się językiem niemieckim (w tym jidisz), a 38 innymi językami. Według polskiego spisu z 1921 liczba mieszkańców wynosiła już 1658. W tym roku powstał robotniczy klub sportowy, obecnie Glinik Gorlice. W 1934 powstała gmina Glinik Mariampolski. Włączenie do miasta miało miejsce w 1954 roku.

Fragment artykułu z Wikipedii Glinik Mariampolski (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy, Obrazy).

Glinik Mariampolski
Graniczna, gmina Gorlice

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Glinik MariampolskiCzytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 49.686944 ° E 21.170833 °
placePokaż na mapie

Adres

Graniczna 69
38-300 gmina Gorlice
województwo małopolskie, Polska
mapOtwórz w Mapach Google

Rafineria Glimar 01
Rafineria Glimar 01
Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Cmentarz wojenny nr 125 – Zagórzany
Cmentarz wojenny nr 125 – Zagórzany

Cmentarz wojenny nr 125 – Zagórzany – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej wybudowany przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie na terenie jego okręgu IV Łużna. Znajduje się we wschodniej części miejscowości Zagórzany w powiecie gorlickim, w gminie Gorlice województwa małopolskiego. Cmentarz zbudowano na wąskim, ze stromymi, kilkunastometrowymi skalnymi zboczami, cyplu wrzynającym się od północy, w dolinę potoku Moszczanka dopływu rzeki Ropy. U podnóża wzniesienia zbudowali austriaccy inżynierowie niewielki mur oporowy chroniący skały przed osunięciem. Na cmentarz prowadzi trawersem, także zbudowana przez nich, umocniona betonowym krawężnikiem ścieżka. Na jej początku zachował się oryginalny słup informujący o cmentarzu. Brama wejściowa to kratownica z metalowych prętów, pomiędzy zbudowanymi z piaskowcowych bloków kolumnami. Znajduje się w dolnej części nekropolii. Cmentarz jest ogrodzony. Pomiędzy słupkami z kamiennych bloczków zamontowano betonowy, ażurowy płot. Na prawo od wejścia wmontowano w ogrodzenie, zbudowaną z betonu i kamienia, ławę. Nekropolia to długi, wąski w formie prostokąta w dolnej części, a wokół pomnika przechodzący w kształt okręgu, obiekt. Znajdujący się w górnej części cmentarza pomnik ma formę stojącego na postumencie wysokiego, czterościennego obelisku zbudowanego z bloków kamiennych. Na każdej z jego ścian znajduje się duży betonowy krzyż. Na pomniku brak jakichkolwiek inskrypcji. W ogrodzenie, wokół pomnika, wmontowano trzy kamienne ławy. Tylko na nagrobkach żołnierzy niemieckich zachowały się tabliczki imienne. Po obydwu stronach, wzdłuż ogrodzenia pochowano 149 żołnierzy rosyjskich, przed pomnikiem 9 żołnierzy austriackich a wokół pomnika 32 żołnierzy niemieckich. Polegli w okresie: koniec 1914 roku do maja 1915, także podczas bitwy pod Gorlicami. Obiekt projektował Anton Müller.