Przysieki (stacja kolejowa)

Zespół Szkół Stowarzyszenia Absolwentów Szkół Rolniczych im. prof. Teodora Marchlewskiego w Trzcinicy – zespół szkół średnich i zawodowych z grupami mundurowymi zlokalizowany w Trzcinicy, w powiecie jasielskim, w województwie podkarpackim. Szkoła znajduje się przy drodze krajowej 28 z dwoma przystankami autobusowymi i linii kolejowej nr 108 w pobliżu stacji w Przysiekach, w odległości 8 km od Jasła.

Dworek w Przysiekach – dwór w typie architektury uzdrowiskowej, wybudowany przez Klominków około 1893, wraz z parkiem, znajdujący się w miejscowości Przysieki. Od 2000 wykorzystywany jako restauracja.

Dwór w Trzcinicy – zabytkowy zespół dworski powstały w XVIII i XIX w., wraz z parkiem, znajdujący się w miejscowości Trzcinica koło Jasła.

Cmentarz wojenny nr 25 - Trzcinica – cmentarz z I wojny światowej, zaprojektowany przez Johanna Jägera, położony na terenie wsi Trzcinica w gminie Jasło w powiecie jasielskim w województwie podkarpackim. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do II Okręgu Cmentarnego Jasło.

Kościół św. Jana Pawła II w Przysiekach – rzymskokatolicki kościół filialny pw. Jana Pawła II znajdujący się w Przysiekach wybudowany w latach 2005-2013.

Przysieki – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Skołyszyn. Ma status sołectwa. Miejscowość leży nad rzeką Ropą przy drodze krajowej 28 i linii kolejowej nr 108 ze stacją Przysieki. W Przysiekach żyła Zuzanna Stusowska (1866–1973), która w latach 1970. była najstarszą mieszkanką Polski. 1 grudnia 2014 minęło 650 lat od założenia wsi.

Dwór w Przysiekach – zabytkowy murowany dwór, wybudowany w pierwszej połowie XIX w., wraz z parkiem, znajdujący się w miejscowości Przysieki.

Siedliska Sławęcińskie (do 14 lutego 1968 Siedliska) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Skołyszyn. Ma status sołectwa. W roku 2021 we wsi mieszkało 216 mieszkańców, z czego 48,6% stanowiły kobiety, a 51,4% mężczyźni. Miejscowość leży nad rzeką Ropą przy drodze krajowej nr 28 na trasie Gorlice - Jasło, oraz w pobliżu linii kolejowej nr 108 z najbliższą stacją w Przysiekach.

Osobnica – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Gromady, z gromadzkimi radami narodowymi (GRN) jako organami władzy najniższego stopnia na wsi, funkcjonowały od reformy reorganizującej administrację wiejską przeprowadzonej jesienią 1954 do momentu ich zniesienia z dniem 1 stycznia 1973, tym samym wypierając organizację gminną w latach 1954–1972. Gromadę Osobnica z siedzibą GRN w Osobnicy utworzono – jako jedną z 8759 gromad na obszarze Polski – w powiecie jasielskim w woj. rzeszowskim na mocy uchwały nr 22/54 WRN w Rzeszowie z dnia 5 października 1954. W skład jednostki wszedł obszar dotychczasowej gromady Osobnica ze zniesionej gminy Jasło w tymże powiecie. Dla gromady ustalono 27 członków gromadzkiej rady narodowej. Gromada przetrwała do końca 1972 roku, czyli do kolejnej reformy gminnej.

Osobnica – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie jasielskim, w gminie Jasło. Ma status sołectwa. Miejscowość jest siedzibą parafii rzymskokatolickiej św. Stanisława Biskupa, należącej do dekanatu Dębowiec, diecezji rzeszowskiej. W Osobnicy od 1953 istnieje kopalnia ropy naftowej.

Cmentarz wojenny nr 16 – Osobnica – cmentarz z I wojny światowej znajdujący się w gminie Jasło we wsi Osobnica, zaprojektowany przez Johanna Jägera. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. Należy do II Okręgu Cmentarnego Jasło.

Parafia św. Stanisława w Osobnicy − parafia rzymskokatolicka znajdująca się w diecezji rzeszowskiej w dekanacie Dębowiec. Parafia została erygowana w 1348 roku. Pierwszy kościół wybudowano w roku 1350. Następny służył w latach 1512–1906. Obecny kościół parafialny powstał według planu architekta Teodora Talowskiego w stylu neogotyckim. Konsekrował go w lipcu 1906 r. biskup Józef Fischer, sufragan przemyski. Kościół jest trzynawowy z trzema neogotyckimi ołtarzami wykonanymi w stolarni lwowskiej. Wnętrze było dwukrotnie przemalowywane w latach 1927–1928 oraz 1970–1980.