Bond Street (stacja metra)

Eparchia Świętej Rodziny w Londynie – eparchia Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego z siedzibą w Londynie, obejmujący całe terytorium Wielkiej Brytanii. Egzarchat został ustanowiony w 1957 roku, przy czym początkowo obejmował tylko Anglię i Walię. W 1967 jego terytorium zostało rozszerzone, a nazwa zmieniona. 18 stycznia 2013 papież Benedykt XVI podniósł egzarchat do rangi eparchii, nadając jej obecną nazwę.

Katedra greckokatolicka świętej Rodziny na wygnaniu (ang. The Ukrainian Catholic Cathedral of the Holy Family in Exile) – katedra eparchii Świętej Rodziny w Londynie kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego. Mieści się w londyńskiej dzielnicy Mayfair, w gminie City of Westminster, przy ulicy Duke Street. Kościół został zbudowany w latach 1888–1891 i zaprojektowany przez Alfreda Waterhouse'a jako kościół kongregacjonalny. Wybudowany z czerwonej cegły i bogato ozdobiony płowożółtą terakotą; dach pokryte dachówkami. Świątynia reprezentuje karoliński styl romański. Kościół znajduje się między ulicami Binney Street i Duke Street. Nad prostokątnym parterem wznosi się eliptyczny korpus nawowy, trzyczęściowy, zachodnie wejście od strony ulicy Duke Street; to symetria złamana przez południowo-zachodnią narożną wieżę z iglicą i z lewej strony przez szczyt i wieżyczkę wentylacyjną. Potrójna arkadowa kruchta w antach sięgająca do biegu schodów; grupa środkowa z wysokimi wąskimi okrągło-łukowymi oknami lancetowymi powyżej, wpisana w łuk wypełniający i rozbudowany szczyt z arkadowymi machikułami. Wieża posiada wąskie arkadowe przesłony na środkowym przęśle i ośmiokątne przęsło z dzwonami na planie kwadratu; pinaklowe, narożne przypory; iglica z małymi szczytami. Sprzężone, zakończone szczytami, otwory drzwiowe z głównymi schodami od strony narożnika ulic Binney Street i Weighhouse Street; podwyższone przez lukarnę, zakończoną szczytami na gzymsie parterowej kondygnacji. Eliptyczna sala posiada stromy, czterospadowy dach z żelaznym kalenicowym zwieńczeniem.

Claridge’s – zabytkowy hotel w Londynie usytuowany na rogu ulic Brook Street i Davies Street w dzielnicy Mayfair w gminie City of Westminster. Claridge’s jest luksusowym hotelem o wysokiej renomie, ze względu na korzystanie z jego usług przez członków rodziny królewskiej i znane osobistości. Obecnie Claridge’s Hotel jest własnością Maybourne Hotel Group, która również zarządza londyńskimi hotelami: The Berkeley i The Connaught.

The Connaught – zabytkowy luksusowy hotel położony na rogu Carlos Place i Mount Street w dzielnicy Mayfair w Londynie. Jest on własnością Maybourne Hotel Group, która również zarządza londyńskimi hotelami: Claridge’s i The Berkeley.

Bonhams – jeden z najstarszych domów aukcyjnych założony w Londynie w połowie XVIII wieku, z siedzibą przy 101 New Bond Street. Swoje filie ma także w Nowym Jorku, Hongkongu, Los Angeles, Paryżu, San Francisco, Sydney i Singapurze. Jego najwięksi rywale to domy aukcyjne Christie’s i Sotheby’s.

Mayfair – ekskluzywna dzielnica handlowa położona w środkowej części Londynu, na terenie gminy City of Westminster. Dzielnica rozciąga się pomiędzy ulicami Park Lane na zachodzie, Oxford Street na północy, Regent Street na wschodzie oraz Piccadilly na południu. Na terenie dzielnicy, poza licznymi sklepami, zlokalizowanych jest wiele ambasad oraz luksusowych hoteli, a także Burlington House, będący siedzibą m.in. Królewskiej Akademii Sztuki, Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego, Londyńskiego Towarzystwa Linneuszowskiego oraz Londyńskiego Towarzystwa Geologicznego. Na zachód od Mayfair znajduje się Hyde Park, na północ dzielnica Marylebone, na wschód Soho, a na południe St James’s i Green Park. Wokół dzielnicy rozlokowanych jest sześć stacji metra – Bond Street, Green Park, Hyde Park Corner, Marble Arch, Oxford Circus oraz Piccadilly Circus. Badania archeologiczne wykazały, że na terenie Mayfair w czasach rzymskich znajdowało się skrzyżowanie dróg, a obszar ten mógł być zasiedlony jeszcze przed założeniem Londinium. Początki nowożytnego Mayfair sięgają połowy XVII wieku, a jego nazwa pochodzi od odbywającego się w tym miejscu w przeszłości dorocznego majowego (may) jarmarku (fair). Mayfair jest najdroższą lokalizacją na planszy standardowej brytyjskiej wersji gry Monopoly.

Marylebone (wymowa, także Saint Marylebone) – zamożna dzielnica mieszkalno-handlowa w środkowym Londynie, położona na terenie gminy City of Westminster. Przybliżone granice dzielnicy stanowią ulice Oxford Street na południu, Edgware Road na zachodzie, Marylebone Road na północy oraz Great Portland Street na wschodzie. Na terenie dzielnicy znajduje się Królewska Akademia Muzyczna, muzeum sztuki Wallace Collection, Muzeum Figur Woskowych Madame Tussaud, muzeum Sherlocka Holmesa (bohater powieści Doyle’a mieszkał w Marylebone przy Baker Street), Broadcasting House będący siedzibą BBC, dom towarowy Selfridges, a także kilka ambasad (w tym polska). W średniowieczu ziemia ta była własnością opactwa Barking. Nazwa dzielnicy pochodzi od istniejącego tutaj ówcześnie kościoła St. Mary-by-the-Bourne (św. Marii nad strumieniem). W XVI wieku teren został skonfiskowany przez króla Henryka VIII i przekształcony w park królewski. Na jego obszarze wzniesiono dworek myśliwski, który spłonął w 1791. W połowie XVII wieku z części posiadłości utworzono ogrody Marylebone Gardens, istniejące do 1778. Zabudowa dzielnicy rozpoczęła się w XVIII wieku i trwała do początków XX wieku. Wokół dzielnicy rozlokowanych jest dziewięć stacji metra – Baker Street, Bond Street, Edgware Road (Bakerloo), Edgware Road (Circle), Great Portland Street, Marble Arch, Marylebone (połączona z dworcem kolejowym Marylebone), Oxford Circus oraz Regent’s Park. Na zachód od Marylebone znajduje się dzielnica Paddington, na północ Lisson Grove oraz Regent’s Park, na wschód Fitzrovia a na południe Mayfair.

Oxford Street – ulica w centralnym Londynie, w obrębie West Endu, na terenie gminy City of Westminster, biegnąca od Marble Arch na zachodzie do St Giles Circus na wschodzie; jej kontynuację w kierunku wschodnim stanowi New Oxford Street. Jedna z najliczniej uczęszczanych ulic handlowych w Europie. Mieszczą się przy niej m.in. domy towarowe, które dały początek sieciom John Lewis oraz Selfridges. Dawniej jeden z głównych traktów prowadzących z Londynu na zachód, współcześnie stanowi część drogi A40 (nieoznakowana). Obecna nazwa ulicy pochodzi z XVIII wieku i nawiązuje do faktu, że położona była na skraju włości należących do hrabiów Oksfordu.

Cavendish Square – plac w Londynie (Anglia), położony w pobliżu Oxford Circus, gdzie spotykają się dwie główne ulice handlowe - Oxford Street i Regent Street. Zlokalizowany jest na wschodnim krańcu Wigmore Street, który łączy plac z Portman Square. Plac został utworzony na początku 1717 roku dla 2. Hrabiego Oxfordu Edwarda Harleya, jego projektantem był architekt John Prince. Nazwa została wzięta od nazwiska żony hrabiego Henrietty Cavendish-Holles. Przy Cavendish Square mieszkali znani rezydenci, w tym członkowie rodziny królewskiej: William Cavendish-Scott-Bentinck (książę Portland), James Brydges (książę Chandos), księżniczka Amelia i baroni Lane. Na jednym z budynków widnieje niebieska tablica, informująca iż mieszkał w nim niegdyś Quintin Hogg, założyciel dzisiejszego Uniwersytetu Westminsterskiego (University of Westminster). Przy Cavendish Square mieszkał również James Paget, jeden z najsłynniejszych chirurgów brytyjskich. Plac pojawił się noweli Roberta Louisa Stevensona Doktor Jekyll i pan Hyde, były najlepszy przyjaciel Jekylla Dr Lanyon mieszkał przy Cavendish Square.

Berkeley Square – plac w centralnym Londynie (Anglia), znajdujący się w dzielnicy Mayfair, w City of Westminster. Został utworzony w połowie XIX wieku, według projektu brytyjskiego architekta Williama Kenta. Nazwa placu została zaczerpnięta od Berkeley House, londyńskiej rezydencji rodu Berkeley, który stał w tym miejscu do 1733 roku. Początkowo Berkeley Square był okolicą mieszkalną, obecnie pozostał tam jeden blok mieszkalny, pod numerem 48. Na placu znajduje się pomnik brytyjskiego rzeźbiarza Alexandra Munro, wykonany w 1858 roku. Zasadzone w 1789 roku platany klonolistne są najstarszymi w centralnym Londynie. Wokół placu znajdują się budynki zaprojektowane m.in. przez znaczącego szkockiego architekta Roberta Adama.

King Edward VII’s Hospital Sister Agnes – prywatna placówka medyczna funkcjonująca w Londynie, w dzielnicy Marylebone. Szpital został założony w 1899 roku przez Agnes Keyser – metresę księcia Walii, a późniejszego króla Edwarda VII – oraz jej siostrę Fanny. Początkowo był przeznaczony dla chorych i rannych brytyjskich żołnierzy, którzy wrócili z wojny burskiej. Sponsorem i pierwszym patronem szpitala był król Edward VII. Obecnie (2016) działa pod patronatem królowej Elżbiety II. Pacjentami szpitala Króla Edwarda VII są członkowie brytyjskiej rodziny królewskiej. Na przestrzeni lat byli tutaj hospitalizowani: Elżbieta II, księżniczka Małgorzata, Elżbieta – Królowa Matka, Filip, książę Edynburga, Karol, książę Walii, a w grudniu 2012 roku Katarzyna, księżna Cambridge.

Harley Street – ulica w centralnym Londynie, w dzielnicy Marylebone (gmina City of Westminster), znana z wielu prywatnych gabinetów lekarskich. Od XIX wieku liczba powstałych na niej szpitali, gabinetów i organizacji medycznych gwałtownie rośnie. Według dokumentów historycznych w 1860 było ich 20, w 1900 ok. 80, a w 1914 już prawie 200. Kiedy w 1948 roku powstał National Health Service, w okolicy było ponad 1500 jednostek medycznych. Obecnie, aż trzy tysiące osób zatrudnionych jest przy Harley Street w różnego rodzaju placówkach, takich jak The London Clinic. Tym co skłoniło tak wielu do otwarcia swych gabinetów właśnie na Harley Street może być bliskość centrum do wielu londyńskich węzłów komunikacyjnych takich jak dworce kolejowe (King’s Cross, czy St Pancras) i stacje metra (np. Oxford Circus).