place

Złotno (Łódź)

Szablony cytowania – problemy – cytuj – strona głównaZłotno

Złotno – osiedle administracyjne (jednostka pomocnicza gminy) w zachodniej części Łodzi, w dzielnicy Polesie, zamieszkiwane przez 9167 osób, włączone do Łodzi 20 grudnia 1945. Obejmuje tereny dawnych podłódzkich wsi, obecnie osiedli: Jasieniec, Huta Jagodnicka, Jagodnica, Jagodnica-Złotno, Stare Złotno, Brus i część Grabieńca. Jest położone w pobliżu granicy miasta – od zachodu graniczy z gminą Aleksandrów Łódzki, a od południowego zachodu z Konstantynowem Łódzkim. Przepływa przez nie rzeka Jasieniec. Zabudowę stanowią głównie domy jednorodzinne, w ostatnich latach powstają nowe głównie strzeżone osiedla mieszkaniowe. Na terenie Złotna leży ponad 150-hektarowy kompleks leśny Brus, na którym dawniej znajdował się poligon wojskowy. Kolportowane jest pismo „Złotniak”, traktujące o życiu społeczności osiedlowej oraz różnych wydarzeniach (w tym kulturalnych) dziejących się w obrębie osiedla. Na terenie osiedla funkcjonuje Stowarzyszenie „Złotno Jest Fajne!”, zrzeszające mieszkańców i sympatyków osiedla zaangażowanych w kulturalne i społeczne życie osiedla.

Fragment artykułu z Wikipedii Złotno (Łódź) (Licencja: CC BY-SA 3.0, Autorzy).

Złotno (Łódź)
Eschenheimer Tor, Frankfurt am Main Innenstadt (Innenstadt 1)

Współrzędne geograficzne (GPS) Adres Pobliskie miejsca
placePokaż na mapie

Wikipedia: Złotno (Łódź)Czytaj dalej na Wikipedii

Współrzędne geograficzne (GPS)

Szerokość geograficzna Długość geograficzna
N 51.760278 ° E 19.416389 °
placePokaż na mapie

Adres

Eschenheimer Tor 1
60318 Frankfurt am Main, Innenstadt (Innenstadt 1, Innenstadt)
Hessen, Deutschland
mapOtwórz w Mapach Google

Podziel się doświadczeniem

Pobliskie miejsca

Rezerwat przyrody Polesie Konstantynowskie
Rezerwat przyrody Polesie Konstantynowskie

Rezerwat przyrody Polesie Konstantynowskie – leśny rezerwat przyrody utworzony uchwałą Magistratu Miasta Łodzi z dnia 23 maja 1930 roku. Ponownie uznany za obiekt chroniony w 1954 roku zarządzeniem Ministra Leśnictwa. Jego powierzchnia wynosi 9,8 ha. Stanowi on fragment dawnej Puszczy Łódzkiej. Jest to jeden z dwóch rezerwatów na terenie miasta Łodzi (drugi to „Las Łagiewnicki”). „Polesie Konstantynowskie” jest jednym z najstarszych rezerwatów w Polsce i pierwszym rezerwatem w kraju utworzonym w granicach administracyjnych miasta. Powstał w czasie, kiedy miejski łódzki las przekształcano w park wypoczynkowo-rozrywkowy (Park na Zdrowiu). Twórcy rezerwatu chcieli w ten sposób ocalić resztki naturalnego ekosystemu leśnego oraz pozostawić go dla celów naukowo-dydaktycznych. Przedmiotem ochrony jest fragment lasu o cechach naturalnych, obejmujący resztki bagiennego lasu olszowego, płaty zajmującego największą powierzchnię grądu oraz smugi łęgu jesionowo-olszowego. W drzewostanie dominują: olsza czarna (w wieku 80–100 lat), grab pospolity, brzoza brodawkowata i dąb szypułkowy. W skład podszycia wchodzi: trzmielina pospolita, bez czarny, bez koralowy, kruszyna, czeremcha zwyczajna, leszczyna pospolita. Występują też licznie: kopytnik pospolity, bluszcz pospolity, zawilec gajowy, gwiazdnica gajowa, jaskier kosmaty. W rezerwacie żyje wiele gatunków ptaków, drobnych ssaków i owadów, występują też liczne grzyby. Rezerwat jest obszarem niedostępnym dla zwiedzających. Tylko raz w roku z okazji Światowego Dnia Środowiska, za zgodą wojewódzkiego konserwatora przyrody, wolontariusze mogą wejść na jego obszar, by wyzbierać śmieci. W lesie panuje specyficzny mikroklimat, a poruszanie się utrudniają powalone drzewa, wszechobecna wilgoć, półmrok, podszyt z kolczastych roślin i zapadająca się ściółka.